Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/18014 K.2024/425

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 07.03.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. İzmir (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin, 29.05.2014 tarihli ve 2014/369 Esas, 2014/590 Karar sayılı kararı ile sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 10 ay hapis ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

C. İzmir (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesi kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 18.04.2017 tarihli ve 2015/5587 Esas, 2017/2456 Karar sayılı kararı ile;

"1)Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

D. İzmir 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.12.2017 tarihli ve 2017/444 Esas, 2017/982 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5560 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmedilen 10 ay hapis cezasının, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci ve sekizinci fıkrası uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın beş yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiştir. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, 24.01.2018 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir.

E. Sanığın 13.06.2018 tarihinde işlemiş olduğu kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen hükümle birlikte sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanması için ihbarda bulunulması üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, İzmir 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2021 tarihli ve 2020/579 Esas, 2021/61 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

F. İzmir 24. Asliye Ceza Mahkemesi kararının, sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 28.11.2022 tarihli ve 2022/11632 Esas, 2022/12406 Karar sayılı kararı ile;

1. "Sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

G. İzmir 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2023 tarihli ve 2022/1074 Esas, 2023/463 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

H. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; temyiz isteminin reddi yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın devriye görevini ifa eden ekipleri görünce kaçmaya başladığı ve kaçarken yarısı içilmiş esrarlı sigara ve poşet içerisinde esrarı attığı olayda yapılan araştırmada daha önce aynı suçtan açılmış davası bulunmadığı anlaşılarak buna göre, iddia, sanığın savunması, 15.02.2014 tarihli kriminal polis laboratuvarının ekspertiz raporu, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, olay tarihinde sanığın Kadifekale'de tanımadığı bir şahıstan satın almış olduğu esrar maddesini parkta sarıp içtiği bir sırada polisler tarafından yakalandığı,

mahkemece yapılan yargılama sonucunda sanığın eylemi sabit görülerek neticeten verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararından sonra sanığın denetim süresi içinde aynı nitelikte yeni bir suç işlediği anlaşıldığından yeni esasa alınarak yeniden yapılan yargılamada gerekçesi bildirilen hükmün açıklanmasına karar verilmiş, bunun üzerine kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkememiz kararı bozulmuş, bozma içeriğine göre yeniden yapılan değerlendirmede bozma öncesinde delillerin duruşmada değerlendirildiği,

sanığın savunmasının mahkememizce bizzat tespit edildiği anlaşıldığından takdiren basit yargılama usulü uygulanmaksızın genel yargılama usulüne göre yeniden yapılan yargılamada mahkememizin önceki hükmünün açıklandığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki sanığın temyiz nedeni bildirmemesi nedeniyle temyiz isteminin reddedilmesi gerektiğine ilişkin görüşüne iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, mahkemenin, sanığın bu suçu başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik

tedbirinin infazı sırasında işlemediğine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2023 tarihli ve 2022/1074 Esas, 2023/463 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,