Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/18704 K.2024/18877

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.04.2017 tarihli ve 2017/39 Esas, 2017/138 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 40,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 11.12.2017 tarihli ve 2017/323 Esas, 2017/621 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi kararının, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 20.10.2021 tarihli ve 2019/868 Esas, 2021/10442 Karar sayılı kararı ile;"Sanık müdafiinin istinaf aşamasında 03/07/2017 havale tarihli dilekçesi ile hakimlik- savcılık sınavını kazanması nedeniyle söz konusu müdafilik görevinden istifa ettiği, sanığın üzerine atılı suç nazara alındığında kendisine bir müdafi görevlendirmesi gerektiği,

müdafi görevlendirmemesi halinde mahkemesince kendisine bir müdafi görevlendirilmesinin isteneceği hususunda meşruhatlı tebligat çıkarılarak sanık tarafından müdafi görevlendirilmemesi halinde barodan resen bir müdafi görevlendirilmesi sağlanıp sanığın istinaf ve temyiz aşamasında da müdafiin hukuki yardımından faydalandırılması gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla istinaf incelemesi yapılmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 150. maddesinin 2. ve 3. fıkralarına aykırı olarak sanığın savunma hakkının kısıtlanması," nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge

Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

D. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 40,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; A. Suçun unsurlarının oluşmadığına, B. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, C. Tanık Şule Deniz'in duruşmada dinlenmemesi sebebiyle mahkeme huzuruna getirtilip tartışılmayan delillerin hükme esas alınamayacağına, delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, D. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Bozmaya uyulduğu, Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosyadaki delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Dairemizin bozma ilamına uyulması ile birlikte Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.04.2017 tarihli ve 2017/39 Esas, 2017/138 Karar sayılı kararının kendiliğinden ortadan kalkacağı gözetilmeden; ayrıca önceki hükmün ortadan kaldırılmasına karar verilmesinin, hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; söz konusu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

Hüküm fıkrasının (A) bendinde yer alan "A) CMK'nın 280. maddesinin 2. fıkrası gereğince Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/39 Esas ve 2017/138 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün sanık ... yönünden KALDIRILMASINA, B)" ibaresinin çıkartılması suretiyle, Bölge Adliye Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,