Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/21375 K.2025/5760

Kırıkkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 62. ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına karar verildiği ve hükmün, istinaf edilmeksizin 08.09.2018 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 11.10.2023 tarihli ve 2023/11137 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.11.2023 tarihli ve KYB-2023/108643 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.11.2023 tarihli ve KYB-2023/108643 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

“Dosya kapsamına göre, sanığın incelemeye konu 01/04/2016 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, 5237 sayılı Kanun'un 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmeden Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığının 11/04/2016 tarihli ve 2016/2972 sayılı iddianamesiyle kamu davası açıldığı ve Kırıkkale

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/07/2018 tarihli kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği, anılan kararın kanun yolu incelemesinden geçmeksizin 08/09/2018 tarihinde kesinleştiği anlaşılmış ise de.

Sanık hakkında, daha önce 25/05/2015 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığınca 28/05/2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar verilmesi sonrasında, adı geçen sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığından bahisle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak, Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığının 01/02/2016 tarihli ve 2016/429 sayılı iddianamesiyle kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda Kırıkkale

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/12/2016 tarihli ve 2016/115 esas, 2016/915 sayılı kararı ile sanığın kendi beyanı ile suçunu ortaya çıkardığından bahisle ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin karar verildiği, anılan kararın kanun yolu incelemesinden geçmeksizin 17/01/2017 tarihinde kesinleştiği, Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay

10. Ceza Dairesinin 19/01/2022 tarihli ve 2021/14504 esas, 2022/616 karar sayılı ilâmında "... erteleme kararının kaldırılarak açılan kamu davasında sanığın beraatine karar verilmesi ve beraat kararının kesinleşmesi halinde, beraate konu suç nedeniyle verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı hukuki geçerliliğini yitirecek ve sonraki suça ilişkin olarak TCK’nın 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine engel olmayacak,

bu nedenle “kamu davasının açılmasının ertelenmesi” kararı verilmeden açılmış olan kamu davasında kovuşturma şartı bulunmadığından kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere “durma kararı” verilmesi gerekecektir..." şeklindeki açıklama da nazara alındığında, Bu haliyle, 5237 sayılı Kanun'un 191/6. maddesinde yer alan "(6) Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra,

birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez." şeklindeki düzenleme gereğince doğrudan kamu davası açılmasının dayanağı olan davada, sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi ve kararın kesinleşmesi nedeniyle yargılamaya konu suça ilişkin verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının hukuki geçerliliği kalmadığından, Mahkemesince “Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı” verilmeden açılmış olan incelemeye konu dosyada, yargılama şartı bulunmadığından,

bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “durma kararı” verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A.

Şüpheli hakkında, 01.04.2016 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığının 11.04.2016 tarihli ve 2016/2972 Soruşturma, 2016/1295 Esas, 2016/1215 sayılı iddianamesi ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan kamu davası açıldığı, iddianamede; daha önce aynı suçtan dolayı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği ve ihlal üzerine kamu davası açıldığından bahisle, yeniden erteleme kararı verilemeyeceği hususunun belirtildiği, B.

Kırıkkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2017 tarihli ve 2016/852 Esas, 2017/91 Karar sayılı kararı ile sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62. maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın, itiraz edilmeksizin 31.05.2016 tarihinde kesinleştirildiği, C. İhbar üzerine, Kırıkkale

4. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 19.07.2018 tarihli ve 2018/332 Esas, 2018/494 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen hüküm açıklanarak, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 62. ve 53. maddeleri uyarınca hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına karar verildiği ve hükmün, istinaf edilmeksizin kesinleştiği, D. Dosya arasında bulunan dayanak alınan Kırıkkkale

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/115 Esas sayılı dosyasının incelenmesinde.

Şüpheli hakkında, daha önce işlediği 25.05.2015 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı Kırıkkkale Cumhuriyet Başsavcılığınca 28.05.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, şüphelinin kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında yükümlüden alınan tahlil sonucunda sanığın yeniden uyuşturucu madde kullandığından bahisle Kırıkkkale Cumhuriyet Başsavcılığının 01.02.2016 tarihli iddianamesiyle kamu davası açılması üzerine, Kırıkkkale

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2016 tarihli ve 2016/115 Esas, 2016/915 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 192/2. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/4-a maddeleri gereği "ceza verilmesine yer olmadığına" karar verildiği, bu kararın 17.01.2017 tarihinde istinaf edilmeksizin kesinleştiği, Anlaşılmıştır.

E. Her ne kadar, sanık hakkında, 01.04.2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu bulundurma suçundan Kırıkkkale Cumhuriyet Başsavcılığının 11.04.2016 tarihli iddianamesiyle 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de.

Daha önceden, 25.05.2015 tarihli eylemi nedeniyle aynı nitelikteki suç nedeniyle verilen 28.05.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin kararın ihlâl edilmesi nedeniyle Kırıkkkale Cumhuriyet Başsavcılığının 01.02.2016 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında açılan kamu davası sonunda, Kırıkkkale

3. Asliye Ceza Mahkemesince 06.12.2016 tarihinde "ceza verilmesine yer olmadığına" kararının verildiği ve kararın kesinleştiği, bu haliyle 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesinde yer alan "(6) Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra,

birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez." şeklindeki düzenleme gereğince doğrudan kamu davası açılmasının dayanağı olan davada, "ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi nedeniyle, verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının hukuki geçerliliğinin kalmadığı anlaşıldığından.

Mahkemesince "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı" verilmeden açılmış olan kamu davasında, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden, bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "durma kararı" verilerek, sanık hakkında 01.04.2016 tarihli suç nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunulması gerektiğinden, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı ise de.

Kanun yararına bozma incelemesi sırasında gelinen aşamada, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) ve adli sicilde yapılan incelemede, şüpheli hakkında 12.09.2019 kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle Kırıkkkale Cumhuriyet Başsavcılığınca 27.12.2021 tarihli ve 2021/9248 Soruşturma sayılı kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, inceleme konusu 01.04.2016 tarihli eylemin erteleme kararının kesinleşmesinden önce işlenmiş hale geldiği, erteleme kararının inceleme konusu 01.04.2016 tarihli eylemi de kapsadığı,

erteleme kararının kesinleşmesi tarihine kadar tüm eylemlerin tek suç olarak ve 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi kapsamında alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olarak kabulü gerektiği anlaşıldığından.

Mahkemesince, erteleme kararının verildiği soruşturma dosyasının dosya arasına alınması, kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması halinde 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca "düşme" kararı verilerek, karardan bir örneğinin dava açılmamış ise Kırıkkkale Cumhuriyet Başsavcılığının 2021/9248 Soruşturma dosyasına gönderilmesi, kamu davası açılmış olması halinde ise birleştirme kararı verilerek 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi kapsamında değerlendirme yapılmak üzere ilgili mahkemesine gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR