Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/21476 K.2024/19864

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlendiğinden, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır. 1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının son cümlesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09.03.2018 tarihi ile denetim süresi içerisinde kasten işlediği yeni suç tarihi olan 01.03.2019 arasında zamanaşımı süresinin durduğu da gözetildiğinde, bozma öncesinde zamanaşımını en son kesen işlem olan 14.02.2013 tarihli sorgudan itibaren işleyen 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin temyize konu 13.04.2023 tarihli mahkûmiyet hükmü kurulmadan önce dolmuş olduğu anlaşıldığından;

sanık hakkındaki kamu davasının, zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hükmün açıklanması suretiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu belirlenmiştir.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Kozan