Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/22150 K.2025/5437

Samandağ Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 43/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 08.03.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 30.10.2023 tarihli ve 2023/3937 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.11.2023 tarihli ve KYB - 2023/115398 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.11.2023 tarihli ve KYB - 2023/115398 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" Dosya aslının, Mahkeme arşivinde olmakla birlikte 06/02/2023 tarihinde yaşanan deprem nedeniyle Mahkeme arşivine ulaşılamaması nedeniyle temin edilemediği bildirilmekle, suret üzerinden yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre, sanığın cezasının anılan Kanun’un 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de, tekerrüre esas alınan Hatay Ağır Ceza Mahkemesinin 10.03.2020 tarihli ve 2019/330 esas, 2020/158 sayılı kararına ilişkin suçu işlendiği tarihte 18 yaşından küçük olduğu,

dolayısıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58/5. maddesinde yer alan "Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz." şeklindeki düzenleme gereğince söz konusu kararın tekerrüre esas alınamayacağı, dosyada mevcut olan sanığa ait adli sicil kaydının incelenmesinde de tekerrüre esas alınabilecek herhangi bir Mahkeme kararı olmadığı anlaşılmakla yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 30.05.2021 ve 31.05.2021 tarihlerinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarından yapılan soruşturma sonunda, Samandağ Cumhuriyet Başsavcılığının 01.10.2021 tarihli ve 2021/1254 Soruşturma, 2021/936 Esas, 2021/818 sayılı iddianamesi ile Samandağ Asliye Ceza Mahkemesine doğrudan kamu davası açıldığı,

B. Yapılan yargılama sonucunda, Samandağ Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 19.01.2022 tarihli ve 2021/1250 Esas, 2022/91 Karar sayılı kararı ile; sanığın TCK’nın 191/1, 43/1.

ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın TCK’nın 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

C. Dosya aslı temin edilemediğinden dosya sureti üzerinden yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, sanığın cezasının TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de, tekerrüre esas alınan Hatay Ağır Ceza Mahkemesinin 10.03.2020 tarihli ve 2019/330 Esas, 2020/158 Karar sayılı kararına ilişkin suçu işlediği tarihte 18 yaşından küçük olduğu,

dolayısıyla 5237 sayılı TCK'nın 58/5. maddesinde yer alan "Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz." şeklindeki düzenleme gereğince söz konusu kararın tekerrüre esas alınamayacağı, sanığa ait adli sicil kaydının incelenmesinde de tekerrüre esas alınabilecek başkaca bir karar olmadığı anlaşıldığından, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D. 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi

"Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder." şeklinde düzenlenmiş olup, kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Samandağ Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2022 tarihli ve 2021/1250 Esas, 2022/91 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

C. 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca,

Hüküm fıkrasının; tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin yedinci paragrafının hüküm fıkrasından ÇIKARILMASINA, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,