Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/23106 K.2024/16097

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.01.2018 tarihli ve 2017/448 Esas, 2018/2 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında değişen suç niteliğine göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca verilen 10 ay hapis cezasına ilişkin hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın beş yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiş olup, söz konusu kararın 19.02.2018 tarihinde kesinleştirildiği anlaşılmıştır.

B. Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanığın, denetim süresi içerisinde 24.07.2022 tarihinde uyuşturucu madde kullanması nedeniyle hükmün açıklanması suretiyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50 inci ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanması gerektiğine, 3. Zamanaşımı nedeniyle davanın düşürülmesine gerektiğine, 4. Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

I. GEREKÇE

A. Denetime imkan verecek şekilde soruşturma ve kovuşturma evrakı ile iletişim tespit tutanakları, diğer evrak ve beyanların aslı ya da onaylı suretleri dosya içerisinde bulundurulmadan eksik araştırma, inceleme ve değerlendirme neticesinde değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hüküm kurulması,

B. Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesince, Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesinin 09.10.2017 tarihli ve 2015/13772 Esas, 2017/5000 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, sanık hakkında 16.01.2018 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği ve bu kararın kesinleşme şerhine göre 19.02.2018 tarihinde kesinleştiği, temyize konu hükmün gerekçesinden, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra, sanığın beş yıllık denetim süresi içerisinde 24.07.2022 tarihinde uyuşturucu madde kullanması nedeniyle hükmün açıklandığı anlaşılmakla;

Hükmün açıklanması hukukî sonucunu doğuran olay (suç) tarihinin, dosyada mevcut olay tutanağı ile mahkeme kararında birbirinden farklı olarak gösterilmiş olması nedeni ile belirlenecek suç tarihine göre kararın hukukî niteliği de farklı olacağından, suç tarihinin 24.07.2021 tarihi mi yoksa gerekçede kabul edilen 24.07.2022 tarihi mi olduğu kesin olarak tespit edildikten sonra, bu tarihe göre, temyize konu dosyada işleyen zamanaşımı süresi de dikkate alınarak sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

II. KARAR