Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/385 K.2024/774

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.01.2013 tarihli 2011/165 Esas, 2013/32 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

B. Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 18.04.2017 tarihli ve 2014/2593 Esas, 2017/1539 Karar sayılı kararı ile;

"Ele geçirilen maddeler ile ilgili ekspertiz raporlarının dosyada bulunmadığı anlaşıldığından; varsa aslı veya onaylı örneklerinin getirtilerek dosyaya konulması, sanıklara okunması yoksa bunlara ilişkin ekspertiz raporunun alınması gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması, "

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.09.2021 tarih, 2017/63 Esas, 2021/441 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraatine ve aynı suçtan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve vasisinin temyiz sebepleri

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Yeterli delil bulunmadığına sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Delillerin yanlış değerlendirildiğine,

4. Kararın eksik inceleme sonucu verildiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın 10.02.2010 tarihinde uyuşturucu madde sattığı iddia edilmiş ise de; ele geçirilen maddelerin kriminal incelemesi yapılmadan müsaderesine karar verilmiş, bu sebeple söz konusu maddelerin uyuşturucu madde olup olmadıklarının anlaşılamadığı gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda;

1. 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 18.06.2014 tarih ve 6545 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan "beş yıldan onbeş yıla kadar" ibaresinin "on yıldan az olmamak üzere" şeklinde değiştirildiği ve 5271 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca sanıkların üzerlerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun zorunlu müdafi görevlendirmesini gerektirdiği,

dosya kapsamına göre sanığa tayin edilen zorunlu müdafinin diğer sanık ... yönünden savunma yaptığı ancak sanık hakkında savunma yapmadığının anlaşılması karşısında, mahkemenin sanık ...'e yeni bir müdafi tayin ederek yargılamaya devam edip hüküm kurması gerekirken, müdafisi savunma yapmayan sanık hakkında yargılamaya devam olunması,

2. Sanığın savunmasında duruşmadan vareste tutulmak istediğine dair bir beyanının bulunmadığı, UYAP’tan yapılan araştırmaya göre karar duruşmasında sanığın başka suçtan Aksaray T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünde hükümlü olarak bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanığın hükmün açıklandığı duruşmada hazır olmadığı, 5271 sayılı Kanun'un 193 üncü ve 196 ncı maddeleri gereği, duruşmadan bağışık tutulmayan ve hükmün açıklandığı celse tarihinde yargılamanın yapıldığı yargı çevresi içinde ceza infaz kurumunda olan sanık hazır edilmeden, yokluğunda yargılama yapılarak mahkûmiyetine karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3. Sanığın üzerine atılı 10.02.2010 tarihli eylem yönünden, eylemin sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmişken, aynı suçtan mahkûmiyetine de hükmedilerek hükümde çelişki oluşturulması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.09.2021 tarih, 2017/63 Esas, 2021/441 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve vasisinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA; sanık hakkındaki hüküm infaza verilmiş ise İNFAZIN DURDURULMASINA, sanık bu mahkûmiyet hükmü nedeniyle ceza infaz kurumuna alınmış ise SALIVERİLMESİNE, başka suçtan hükümlü veya tutuklu olmadığı takdirde serbest bırakılmasının sağlanması için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,