Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/4373 K.2023/4497

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, re'sen de temyize tabi olan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.02.2016 tarihli ve 2008/187 Esas, 2016/83 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188'inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis ve 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

B. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.02.2016 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 12/10/2021 tarihli ve 2021/4973 Esas, 2021/10013 Karar sayılı kararı ile;

1- Aleyhine yeterli delil bulunmadığı aşamada, tutarlı anlatımları ile diğer sanık ...'nın suçla ilgisini açıklayıp, suçunun ortaya çıkmasına yardım ve hizmet etmesii nedeniyle sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve hükümden sonra yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.04.2022 tarihli ve 2021/348 Esas, 2022/183 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188'inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 5 yıl hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Sanığa atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Sanığa ceza verilirken alt sınırdan orantısız bir şekilde uzaklaşıldığına, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay, yakalama ve araç arama tutanağı, sanığın sevk ve idaresinde bulunan araçta ele geçirilen ve içerisinde eroin bulunna 49 paket üzerindeki koli bantlarının yapışkan iç yüzeyinde sanık...'in sol el orta parmak izinin tespit edildiğine dair uzmanlık raporu ve tüm dosya kapsamına göre; olay tarihinde kişisel kullanım sınırının üzerinde eroini satmak amacıyla aracı ile sevk ettiği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ve temyiz dışı sanık ... ...'in suçunu ortaya çıkardığı gerekçesi ile sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin temel cezanın alt sınır aşılarak belirlenmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, aşağıdaki husus dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği” ihtarı yerine, “5237 sayılı Kanun'un 52/4 fıkrası ve son cümlesine göre infaz aşamasında ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı kanunun 106 maddesi gereğince infaz edileceğinin ihtarına,” ibaresinin yazılmasının hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.04.2022 tarihli ve 2021/348 Esas, 2022/183 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus/hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322'nci maddesi gereği hükmün;

Hükmün yedinci fıkrasındaki "...4 eşit taksit halinde ÖDEMESİNE," ibaresinden sonraki kısmın hükümden çıkartılması ve yerine “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği hususlarının ihtarına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,