Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/4397 K.2024/16750

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.11.2020 tarihli ve 2019/350 Esas, 2020/265 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 22.11.2021 tarihli ve 2021/1288 Esas, 2021/12194 Karar sayılı bozma kararı sonrası yapılan yargılama ile Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.03.2022 tarihli ve 2022/1 Esas, 2022/145 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca davanın reddi ile sanık lehine vekalet ücreti verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği özetle; 29.03.2022 tarihli dilekçesi ile "kararın vekalet ücreti yönünden usul ve yasaya aykırı" olduğunu beyan ederek temyiz talebinde bulunmuştur.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin temyiz dilekçesi kapsamına göre, vekalet ücreti ile sınırlı olarak inceleme yapılmıştır. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca beraat eden sanık lehine ve Hazine aleyhine maktu vekalet ücreti tayin edilebileceğinden, yargılama sırasında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinde yapılan değişiklik sonucu davanın reddine karar verilmesi nedeniyle de vekalet ücretine karar verilmemesi usûl ve yasaya uygun bulunmuştur.

IV. KARAR