Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/4730 K.2023/4691

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Saruhanlı Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.01.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.06.2015 tarihli ve 2014/278 Esas, 2015/498 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan, lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 62 inci, 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılması ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

C. Kararın sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 25.10.2021 tarihli 2019/7045 Esas, 2021/10532 Karar sayılı kararı ile, sanığın aşamalarda alınan savunmalarında uyuşturucu maddeleri arkadaşlarına verdiğini belirtmesi karşısında, suç konusu uyuşturucu maddenin ele geçiriliş biçimine göre eyleminin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri tartışma ve değerlendirme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerektiği, gerekçesiyle 11.06.2015 tarihli hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

D. Bozmaya uyularak, Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2021 tarihli ve 2021/816 Esas, 2021/1194 Karar sayılı kararı ile sanığın aşamalarda alınan savunmalarında uyuşturucu maddeleri arkadaşlarına verdiğini belirtmesi karşısında, suç konusu uyuşturucu maddenin ele geçiriliş biçimine göre eyleminin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri tartışma ve değerlendirme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, karar 28.12.2021 tarihinde kesinleşmiştir.

E. Görevsizlik kararı üzerine, Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/12 Esas sayılı dosyası üzerinden yargılamaya devam olunarak, Mahkemenin 17.02.2022 tarihli ara kararı ile "Bozma kararının içeriği, görevsizlik kararı ve iddianame bir arada değerlendirildiğinde sanık hakkında 30.12.2013 tarihli eylemde uyuşturucu maddenin temini suçu şüphesi ile soruşturma yapılması konusunda Cumhuriyet savcısının da talebi gözetilerek Manisa Cumhuriyet Başsavcılığına bu hususta suç duyurusunda bulunulmasına, dava açıldığı takdirde mahkememize birleştirme talepli dava açılmasının istenilmesine" karar verilmesi üzerine,

Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.02.2022 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasının, Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.12.2013 tarihli 2022/45 Esas,

2022/55 Karar sayılı kararı ile incelemeye konu Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/12 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

F. Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.04.2022 tarihli ve 2022/12 Esas, 2022/104 Karar sayılı kararı ile kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçu yönünden sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği beraatine, uyuşturucu madde ticareti yapma suçu yönünden ise sanığın 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 192 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 inci maddesi, 52 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

G. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, sanığın kazanılmış hakkının gözetilmemesi nedeniyle, hüküm kısmına 1412 sayılı Kanun'un 326 ıncı maddesinin son fıkrası gereğince cezanın infazının 10 ay hapis cezası üzerinden yapılması cümlesi eklenerek düzeltilmek suretiyle hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle

Sanık süre tutum dilekçesi vererek kararı temyiz ettiğini belirtmiştir.

B. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Sanığın arkadaşlarına ticaret amacıyla madde vermediğine, 3. Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, 4. Somut delil bulunmadığına, kan tahlili yapılmadığına, 5. Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanmadığına, 6. Kazanılmış hakkının korunmadığına,

7. Beraatine karar verilmesi gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, bozma kararının içeriğinde eylemin ticaret amaçlı uyuşturucu madde temini suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin görevsizlik kararı verilmesi yönünde düşünce bulunması ile iddianamenin bir arada değerlendirildiği ve Saruhanlı Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/103 soruşturma nolu 2014/86 esas nolu iddianamesinde anlatım kısmında açıkça kullanmak amaçlı uyuşturucu madde eyleminden bahsedildiği,

5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi ile 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasının gerçek içtima hükümlerini uygulanabilecek hükümlerden olduğu gözetilerek sanık ... hakkında 30.12.2013 tarihli eylemde uyuşturucu maddenin temini suçu şüphesi ile soruşturma yapılması konusunda suç duyurusunda bulunulduğu,

sanık ...'in arkadaşlarının yanındayken kendisi kullanmadığı için içen var mı diye sorduğunu, arkadaşlarının da ver içelim deyince esrar maddelerinden iki tanesini ... isimli arkadaşına verdiğini belirttiği, ...in, ...in cebinden çıkarttığı esrar maddesini sigara kağıdına sardığını, kendisine de iki parça kağıda sarılı vaziyette esrar verdiğini beyan ettiği birlikte ve bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanık ...'in arkadaşlarına uyuşturucu temin ettiği, bu şekilde üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği, sanığın uyuşturucu kullandığı yönünde bir tespit bulunmadığı,

sanık hakkında kullanmak için uyuştucu madde bulundurmak ve kullanmak suçundan mahkûmiyetine yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, bu suç yönünden hakkında beraat kararı verildiği, sanığın ...e uyuşturucu madde temin ettiğinin sabit olduğu bu nedenlerle sanığın 30.12.2013 tarihli eyleminde, ticaretini yapmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan cezalandırılmasına karar verildiği,

sanığın en baştan beri tüm aşamalardaki beyanlarında suçla ilgili ikrar kabul edilecek mahiyette beyanlarda bulunmuş olması dikkate alındığında hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin ve takdiri indirim nedenlerinin de uygulandığı, bozma ilamında kazanılmış hakkın saklı tutulması yönünde karar verilmiş ise de, sanık hakkında uyuşturucu madde kullanmak suçundan yargılandığı eylemden beraat verilmesi, başkalarına uyuşturucu madde temin etme suçundan dolayı ise ayrı bir dava açılarak yargılama yapılması nedeniyle kazanılmış hak hükümlerinin uygulanmadığı, gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyularak görevsizlik kararı verilmesinin ardından yargılamanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesinde yürütülmesine karar verildiği halde, görevsizlik kararının iddianame yerine geçtiği ve Mahkemenin 17.02.2022 tarihli ara kararı ile suç duyurusunda bulunulması üzerine 28.02.2022 tarihli iddianame ile açılan kamu davasının mükerrer dava olduğu gözetilmeksizin, aynı eylem ikiye bölünerek, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçu yönünden beraat, uyuşturucu madde ticareti yapma suçu yönünden ise mahkûmiyet kararı verilmek suretiyle hükümlerin karıştırılması ve sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmaması, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR