Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/5540 K.2023/4792

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.06.2015 tarihli ve 2014/138 Esas, 2015/98 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü

maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 5 yıl hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 28.04.2022 tarihli ve 2019/8866 Esas, 2022/5815 Karar sayılı kararı ile;

"B. Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1. Sanık hakkında, incelemeye konu 15/05/2013 tarihli eylemi nedeniyle 08/06/2014 tarihli iddianameyle uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dava açıldığı, UYAP üzerinden yapılan incelemeye göre, 27/05/2013 tarihli başka bir eylemi nedeniyle de 23/01/2014 tarihli iddianame ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan başka bir dava açıldığı ve yapılan yargılama neticesinde İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/01/2019 tarih, 2014/210 esas ve 2019/5 sayılı karar ile mahkûmiyet kararı verildiği ve kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği, iki suç arasında hukuki kesintinin bulunmadığı anlaşılmakla.

İstanbul Ağır Ceza Mahkemesinin bahsi geçen dosyasının aslı veya onaylı örneğinin getirtilip denetime imkan verecek şekilde incelenen dosya arasına konulması ve tüm deliller değerlendirilerek her iki suçun “bir suç işleme kararının icrası kapsamında” işlenip işlenmediğinin, sanık hakkında TCK’nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının belirlenmesi;

zincirleme suç oluşturduğunun kabul edilmesi halinde, ağır sonuç doğuran suç esas alınarak belirlenecek cezanın, zincirleme suç nedeniyle TCK'nın 43. maddesi gereğince artırılması ve böylece bulunacak sonuç cezanın, kesinleşen hükümdeki sonuç cezadan “fazla olması halinde” aradaki fark kadar “ek cezaya hükmolunması”, aksi halde “ek ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Sanığın tekerrüre esas alınan mahkûmiyetine konu suç tarihinde on sekiz yaşından küçük olduğundan, bu mahkûmiyetin TCK’nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

3. 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nın 53.

maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle ve 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikler gözetilerek bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, "

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2022/262 Esas, 2022/376 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 62 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanık hakkında İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/210 Esas ve 2019/5 Karar sayılı kararı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen 4 yıl 2 ay hapis ve 4 gün karşılığı adli para cezasının mahsup edilerek sonuç olarak sanığın 2 yıl 1 ay hapis ve 58 gün karşılığı 1.160, 00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Kesin delil bulunmadığına,

2. Eksik araştırma ile hüküm kurularak adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine,

3. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna,

4. Suça konu uyuşturucu maddenin kullanım sınırlarında kaldığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Kolluk tutanakları, uzmanlık raporu, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, uyuşturucu madde satışı yapıldığına ilişkin ihbar üzerine kolluk görevlilerince ihbara konu iş yerine gidildiğinde sanık ... ve hakkındaki mahkûmiyet hükmü kesinleşen sanık Serkan'ın pencereden atlayarak kaçtıkları, yapılan aramada, metamfetamin içeren tabletler ve fişekler halinde sentetik kannabinoid türü uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği; sanık ...'in, haklarındaki hükümler kesinleşen diğer sanıklarla fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, fiil üzerinde birlikte hakimiyet kurarak atılı suçu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, delillerin hukuka uygun yöntemlerle elde edildiği, soruşturma ve kovuşturma aşamasında gerekli araştırmanın yapıldığı anlaşıldığından, sanık ve müdafiin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, aşağıdaki husus dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Adli emanetin 2013/285 sırasında kayıtlı uyuşturucu maddelerin Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.06.2015 tarihli ve 2014/138 Esas, 2015/98 Karar sayılı kararı ile müsadere edildiği ve temyiz incelemesi neticesinde tanık numune yönünden kararın düzeltilerek onanmak suretiyle kesinleştiği gözetilmeden ikinci kez müsadere kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR