Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/5719 K.2024/896

Zonguldak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.04.2015 tarihli ve 2011/357 Esas, 2013/249 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen mahkûmiyet hükmünün MERNİS adresinde doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 17.05.2013 tarihinde teslim edildiği anlaşılmış olup, süresi içerisinde temyiz edilmediğinden hükmün 27.05.2013 tarihinde kesinleştiği ve infaza verildiği; infazı tamamlandıktan sonra sanık müdafiin 29.11.2022 tarihli dilekçesinde ilamının hükümlü ...'e usulüne uygun olarak tebliğ edilmeden kesinleştirilmesi nedeniyle dosyanın Yargıtay'a gönderilmesini istediğini belirttiği, yapılan araştırmada sanığın "01/04/2013 ile 10/09/2023" tarihleri arasında Ümraniye E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü

bulunduğunun belirlendiği, cezaevinde bulunan sanığa yapılacak tebligatın, Tebligat Kanunu’nun 19 uncu maddesi uyarınca cezaevi yönetimi aracılığıyla doğrudan kendisine yapılması gerektiği ve bu nedenle tebligatın usulsüz yapıldığı anlaşılmış ise de.

09.04.2018 tarihinde hapis cezasının infazına başlandığı, ilamın 09.04.2019 tarihinde yerine getirilerek kapatıldığı, infaza başlama tarihinin kararın öğrenilme tarihi olduğu anlaşılmakla infaza başlama tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra sanık müdafii tarafından 29.11.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu,

hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz ve eski hale getirme isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,