Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/5827 K.2023/4061

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.02.2015 tarihli ve 2015/130 Esas, 2015/189 Karar sayılı kararı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir. 2. ...

19. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.02.2015 tarihli ve 2015/130 Esas, 2015/189 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 13.06.2022 tarihli 2020/9087 Esas, 2022/7642 Karar sayılı kararı ile sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmünde basit yargılama usulünün uygulanmasında zorunluluk bulunması, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarıca araştırma yapılmaması, gerekçeli kararın açık ve gerekçeli olmadığı ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde Anayasa Mahkemesi tarafından verilen iptal kararının değerlendirilememesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma sonrası yapılan yargılama ile ... 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.11.2022 tarihli ve 2022/465 Esas, 2022/1028 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

4. Sanığın itirazı ile yapılan yargılama ile ... 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.11.2022 tarihli ve 2022/674 Esas, 2022/1097 Karar sayılı kararı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; lehe olan kanun maddelerinin uygulanamdığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın babası ...ile uyuşturucu madde kullandığına yönelik tartışması üzerine ...tarafından şikayette bulunulduğu, sanığın alınan savunmasında uyuşturucu madde kullandığını ikrar ettiği, idrar tahlilinde ise uyuşturucu maddeye rastlanıldığının sabit olduğu, sanığın bu şekilde üzerine atılı bulunan suçu işlediği anlaşılmakla; açılan kamu davasında sanık hakkında öncelikle tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, sanığın denetim yükümlülüklerine uymaması üzerine yapılan yargılama ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

sanığın yaralama suçu nedeniyle yapılan yargılama ile mahkûmiyetinin ihbarı ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir. Kararın sanık tarafından temyizi ile Dairemizin 13.06.2022 tarihli kararı ile bozulduğu, dosyanın tekrar ele alınması ile sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulandığı, sanığın itirazı ile yapılan yargılamada mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş ve hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR