Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/597 K.2023/5571

Akşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.12.2022 tarihli ve 2021/215 Esas, 2021/320 Karar sayılı ek kararının sanığa 08.12.2022 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine sanığın cezaevinden gönderdiği 08.12.2022 tarihli temyiz dilekçesinin eski hale getirme niteliğinde olduğu değerlendirilerek yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: ..., tebliğnamede sanık olarak gösterilmiş ise de bu sanık hakkındaki hükme yönelik temyiz talebi bulunmadığından inceleme dışında tutulmuştur.

Sanık müdafii Av...., kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, dava dosyasında mevcut Akşehir 1. Noterliğince tanzim olunan 27.07.2021 tarihli ve 07825 yevmiye numaralı vekâletnamesinin ve sanık müdafii Av. ...'nın kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde mevcut Akşehir 1. Noterliğince tanzim olunan 14.04.2021 tarihli ve 03647 yevmiye numaralı vekâletnamesinin vazgeçme hususunda içerdiği yetkiye dayanarak 08.03.2022 tarihli dilekçeleri ile sanığın cezasının onanması talebini içeren 03.03.2022 tarihli dilekçesi nedeniyle temyiz isteminden vazgeçtiklerini bildirdikleri, bunun üzerine sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün 08.03.2022 tarihinde kesinleştirildiği; sanığın temyiz süresi geçtikten sonra 08.12.2022 tarihli dilekçesi ile yeniden temyiz isteminde bulunduğu anlaşıldığından,

sanığın dilekçelerinde eski hale getirmeyi gerektirecek bir olgu veya belge sunmadığı, sanığın bilgi ve tecrübe eksikliğinin eski hale getirme sebebi sayılamayacağı, dolayısıyla eski hale getirme şartlarının gerçekleşmediği, ayrıca vazgeçmeden vazgeçmenin mümkün olmaması nedeniyle sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,