Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/5978 K.2024/447

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.09.2022 tarihli ve 2021/261 Esas, 2022/214 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 13 yıl 1ay 15 gün hapis ve 27.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/3076 Esas, 2023/42 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, suç üstü olmadığına, hassas terazinin ele geçirilmediğine, telefonda yer alan mesajların uyuşturucu ile ilgisi olmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 4. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, takdiri idirim nedeninin uygulanması gerektiğine, 5. Sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde 43 üncü maddenin uygulanmasına, 6. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir.

B. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle

Sanık hakkında 07.09.2021 tarihli eylem sabit ise de 20.11.2020 tarihli eylemin sabit olmadığı, bu sebeple sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın 20.11.2020 tarihinde yol uygulaması için durdurulduğunda yapılan aramada üzerinde birden fazla çeşitte uyuşturucu maddenin ele geçirildiği ve yine 07.09.2021 tarihinde akşam şüphe üzerine durdurulduğunda elindeki çanta içinde birden fazla çeşitte ve kullanım sınırları üzerinde uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği olaylarda sanık her ne kadar kullanıcı olduğunu ve evde kullanmak istemediği için yanında taşıdığını beyan etmiş olsa da sanığın eyleminin sübut bulduğu kanaatine varılarak uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan cezalandırılmasına ve hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün "Sanığın 20.11.2020 ve 07.09.2021 tarihlerinde uyuşturucu madde ile yakalanmış olması ve ilk eylem ile ikinci eylem arasında makul süreden fazla geçmiş olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı iki kez cezalandırılması gerekirken 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini edilmiş olması" hususu eleştirilip, "hükümde,

sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uygulandıktan sonra 2. paragrafında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezasından 1/4 oranında artırım yapıldığında, sanığın 12 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, 13 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılması," hususu nedeniyle hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün, sadece sanık müdafii tarafından istinaf edildiği kabul edilerek İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince 19.01.2023 tarihli ve 2022/3076 Esas,

2023/42 Karar sayılı kararı ile düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiş ise de; dosyanın incelenmesinde Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 19.09.2022 tarihli kararının sanık tarafından da 18.10.2022 tarihli dilekçeyle istinaf edildiğinin anlaşıldığı ve istinaf mahkemesince yapılan inceleme sonucu verilen 19.01.2023 günlü kararda sanığın istinaf talebine ilişkin inceleme yapılmadığı nazara alındığında eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/3076 Esas, 2023/42 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozma nedeni ile tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması karşısında sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,