Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/6041 K.2024/115

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereğince hükmedilen hapis cezasının süresine göre reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2020 tarihli ve 2020/88 Esas, 2020/394 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü fıkrasının birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 10 yıl 5 ay hapis ve 20.820,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 08.04.2021 tarihli ve 2021/329 Esas, 2021/1382 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 08.04.2021 tarihli ve 2021/329 Esas, 2021/1382 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 26.10.2022 tarihli ve 2021/14685 Esas, 2022/10785 Karar sayılı kararı ile;

"Zincirleme suça ilişkin TCK'nın 43. maddesiyle uygulama yapılabilmesi için cezalandırılabilir nitelikte birden fazla eylemin bulunması gerektiği, sanığın hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ...’de 19.05.2019 tarihinde ele geçen esrarı temin etme eyleminin sabit olmadığı, ancak.

13.06.2019 tarihinde evinde yapılan aramada ele geçen uyuşturucuların kullanım sınırlarının üzerinde olması nedeniyle sanığın eyleminin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu, sanığın 01.10.2019 tarihinde ikametinde yapılan aramada ele geçirilen uyuşturucu maddelerin ise 13.06.2019 tarihinde ikametinde ele geçirilen maddelerin devamı niteliğinde olduğunun kabul edilmesi gerektiği ve böylece zincirleme suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeksizin TCK'nın 43/1. maddesi uygulanarak fazla ceza tayini" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine

gönderilmesine karar verilmiştir.

D. İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.01.2023 tarihli ve 2022/564 Esas, 2023/8 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Sanık hakkında üst sınırdan mahkûmiyet hükmü kurulmasının kabul edilemez olduğuna, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 4. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın ikamet adresinde 13.06.2019 tarihinde yapılan aramada net 3,3 gr, 4,56 gr ve 0,52 gr esrar ile dikili vaziyette boyları 50 ile 150 cm arasında değişen hint keneviri bitkilerinin ele geçirildiği, sanığın 01.10.2019 tarihinde ikametinde ikinci kez yapılan aramada ise net 5,26 gr ile 0,93 gr esrarın ele geçtiği olaylarda; sanığın ikametinde ele geçen maddelerin miktarı ve ele geçiriliş şekli ile ayrıca uyuşturucu madde paketlemede kullanıldığı değerlendirilen kağıtların ele geçmesi sebebiyle sanığın atılı uyuşturucu madde ticareti yapma ve sağlama suçunun sübuta erdiği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin”

ihtarı belirtilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.01.2023 tarihli ve 2022/564 Esas, 2023/8 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

(7) nolu bendinde yer alan "ödenmeyen kısım yönünden 5275 SY md. 106/3 hükmü uyarınca Cumhuriyet Başsavcılığınca işlem yapılacağının bildirilmesine (bildirildi)" ibaresinin hükümden tümüyle çıkarılması ve yerine "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,