Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/6111 K.2023/4059

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un

317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 15.11.2011 tarihli ve 2009/1079 Esas, 2011/2437 Karar sayılı kararı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6.000,00 TL adli para cezasına karar verilmiştir.

2. ... 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 15.11.2011 tarihli ve 2009/1079 Esas, 2011/2437 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 08.06.2016 tarihli ve 2015/5926 Esas, 2016/5831 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci maddesi uyarıca araştırma yapılmaması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma sonrası yapılan yargılama ile ... 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.10.2016 tarihli ve 2016/100 Esas, 2016/1198 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası çerçevesinde suç tarihi itibarıyla lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca takdir edilen 10 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna dair hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

4. Sanığın 27.09.2018 tarihli hırsızlık suçu nedeniyle yapılan yargılamasında ... 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2020 tarihli ve 2018/698 Esas, 2019/158 Karar sayılı kararının ihbarı ile hüküm açıklanarak ... 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2021 tarihli ve 2020/543 Esas, 2021/115 Karar sayılı kararı ile suç tarihi itibarıyla kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü sanığın, otoban kenarında esrar içerken polislerin gelmesi ile yakalandığı, ele geçen maddenin kriminal incelenmesi ile uyuşturucu madde olduğunun tespit edildiği, sanığın bu şekilde üzerine atılı bulunan suçu işlediği anlaşılmakla; açılan kamu davasında sanık hakkında öncelikle tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, sanığın denetim yükümlülüklerine uymaması ile yapılan yargılama ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği, kararın sanık tarafından temyizi ile Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 08.06.2016 tarihli kararı ile bozulduğu,

dosyanın tekrar ele alınması ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın 27.09.2018 tarihli hırsızlık eyleminin ihbarı ile yapılan yargılamada 12 yıllık zaman aşımı süresinin geçmiş olduğu anlaşıldığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği, dosya kapsamında 12 yıllık zaman aşımı süresinin duran süreler ile birlikte dolmuş olduğu anlaşıldığından, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, delil poşetindeki sıvı kan örneği hakkında karar verilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2021 tarihli ve 2020/543 Esas, 2021/115 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükme "adli emanetin 2008/7323 sırasında kayıtlı bulunan sanığa ait mühürlü delil poşetindeki sıvı kan örneğinin imhasına" ibaresinin eklenilmesi hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,