Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/6155 K.2024/895

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 2015/298 Esas, 2015/436 Karar sayılı kararı ile sanığın izinsiz kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un 23 üncü maddesinin son fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 63 üncü maddesi, 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 54 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesi hükmünün Dairemizin 17.03.2022 tarihli ve 2021/1821 Esas, 2022/3452 Karar sayılı ilamı ile;

"Olay tutanağı içeriğine, dosyadaki diğer bilgi ve belgelere göre, sanığa ait ikametin bahçesinde dikili olarak ele geçirilen farklı boylarda toplam 59 kök kenevirden olgunlaştıklarında elde edilecek esrarın, kişisel kullanımı için gerekli miktardan fazla olduğu, sanığın 2313 sayılı Yasa'nın 6545 sayılı Yasa'yla değişik 23. maddesinin 5. fıkrasının 1. cümlesinde düzenlenen esrar elde etmek amacıyla kenevir ektiğinin kabulü gerekirken, aynı Yasa'nın “23/5. maddesi gereğince” denilerek hüküm kurulması," nedeniyle bozulması karar verilmiştir.

C. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.11.2022 tarihli ve 2022/199 Esas, 2022/527 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının 1 inci cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 63 üncü maddesi, 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 54 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kazanılmış hakkı dikkate alınarak 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Kolluk kuvvetlerince alınan ihbar neticesinde sanığın ikametinde yapılan aramada, ikametin bahçesinde dikili olarak farklı boylarda 59 kök kenevir bitkisi ele geçirildiği olayda, ele geçirilen madde miktarı, sanık savunması, kriminal rapor, tutanaklar ve tüm dosya kapsamından sanığın esrar maddesi elde etmek için hint keneviri ekmek suçunu işlediği değerlendirilmiştir gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, mahkemenin, takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR