Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/6545 K.2024/15946

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Tarsus 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.01.2010 tarihli ve 2009/813 Esas, 2010/42 Karar sayılı kararı ile sanığın kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un (2313 sayılı Kanun) beşinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 7.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. B. Tarsus 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.01.2010 tarihli ve 2009/813 Esas, 2010/42 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 14.04.2022 tarihli ve 2015/8489 Esas, 2016/648 Karar sayılı kararı ile;

"08.08.2009 tarihli Ev arama yakalama ve el koyma tutanağı içeriğine göre.

Tarsus KOM Grup Amirliğince sokak satıcılarına yönelik istihbari çalışmalar neticesinde sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı ve kenevir ektiği bilgisinin alınması nedeniyle olay günü sanığa ait çadırda yapılan aramada 6 gram; sanığa ait çadıra 4-5 km uzaklıkta ormanlık arazide yapılan aramada ise ekili vaziyette 200 kök kenevir bitkisinin ele geçirildiği; yine aynı tarihli Arama ve El koyma Tutanağı içeriğine göre;

yakalanan sanık ile grup amirliğinde yapılan görüşmede, sanığın 6 gram esrarın kendisine ait olduğunu ve içmek için bulundurduğunu, ancak ormanlık alan içinde ele geçirilen kenevir bitkilerinin kendisine ait olmadığını, bitkilerin ... isimli şahsa ait olduğunu,

10-15 gün kadar önce orman içinde bulunan ve ... ait olan kenevirleri çalmaya gelen iki kişiyi yakalayarak durumu ...'a haber vermesi ile ...'un da kenevir bitkilerini çalan şahıslardan alarak ekili yerin üst kısımlarındaki bir alana kurutmaya bıraktığını beyan etmesi ve söz konusu alanı göstermesi üzerine kenevir ekili alanın 30-40 metre yukarısında ağaçların altına kurutulması için bırakılan 3360 gram esrarın ele geçirildiği,

hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kamu davası açılan ...'in savunmalarında, kendisinde ele geçirilen esrarı sanıktan aldığını beyan ettiği ve sanık hakkında da uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dava açıldığı anlaşılmakla;

a) Sanığın savunmasında geçen ... isimli bir kişinin var olup olmadığının araştırılması, bu kişinin var olduğunun ve açık kimliğinin belirlenmesi halinde tanık olarak dinlenmesi; b) Sanık ile sanık hakkında beyanda bulunan ... hakkında açılan kamu davalarının araştırılması, derdest ise bu dava ile birleştirilmesi, hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise dosyaların getirtilerek bu dosya içine konması ve tüm deliller birlikte tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile mahkûmiyet hükmü kurulması, "

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Tarsus 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2021 tarihli ve 2016/135 Esas, 2021/127 Karar sayılı kararı ile mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın görevli Tarsus Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

D. Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.04.2022 tarihli ve 2022/92 Esas, 2022/147 Karar sayılı kararı ile sanığın izinsiz kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında Tarsus 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/813 Esas ve 2010/42 Karar sayılı kararı ile verilen 7.300,00 TL adli para cezasına ilişkin hükme karşı sanık aleyhine temyiz kanun yoluna başvurulmadığı, aleyhe bozma yasağı gereğince sanığın cezasının infazının neticeten 7.300.00 TL adli para cezası üzerinden yerine getirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, 2. Yeterli delil bulunmadığına sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Ele geçen hint keneviri bitkilerinin yerini sanığın gösterdiği, bu nedenle hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın ...

Köyü'nde ikamet ettiği çadır içerisinde yapılan aramada esrar ele geçtiği, sanığın yer göstermesiyle çadırın 4-5 km uzağında ormanlık alan içinde 200 kök hint kenevir bitkisinin ele geçtiği olayda; sanığın savunmalarında çadırdaki esrarı kullanmak amacıyla bulundurduğunu, içtiği esrarı yetiştirdiği bitkilerden elde ettiğini, ele geçen 200 kök hint keneviri bitkisinin kendisine ait olmadığını ...'a ait olduğunu beyan ettiği, tanık Hasan'ın hayvancılık yaptığını bu nedenle ormanda dolaşırken hint keneviri bitkilerini gördüğünü, kime ait olduğunu bilmediğini beyan ettiği,

sanık hakkında aynı suç tarihine ilişkin olarak Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/54 Esas ve 2015/40 Karar sayılı kararı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet kararı verildiği, bu kararın sanık yönünden kesinleştiği, bu dosyada sorguda savunmaları alınan ... ve İsmail Çubukkesen'in beyanları birlikte değerlendirildiğinde, kriminal rapor, imha tutanağı, olay tutanağıyla ele geçen kenevir bitkisi kök sayısı itibarıyla sanığın izinsiz kenevir ekme suçunu işlediği, 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin 6545 sayılı Kanun ile değişikliğe uğradığı, suçun alt sınırının 4 yıl hapis cezası olarak belirlendiği,

değişiklik öncesi suçun cezasının alt sınırının 1 yıl olduğu dikkate alındığında 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi hükümlerin sanık lehine olduğu, sanık hakkında bozma kararı öncesi Tarsus 2. Asliye Ceza Mahkemesince 2009/813 Esas ve 2010/42 Karar sayılı kararı ile verilen netice adli para cezasına karşı aleyhe temyiz bulunmadığından kazanılmış hakları gözetilmekle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Olay tutanakları içeriği ile dosyadaki diğer bilgi ve belgelere göre sanığın savunmasının aksine üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü kuşkudan uzak, mahkûmiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşılmakla, ceza muhakemesi hukukunun temel ilkelerinden olan şüpheden sanık yararlanır ilkesi de gözetilerek sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR