Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/6571 K.2023/10928

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul

7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.12.2019 tarihli ve 2019/139 Esas, 2019/734 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 13 yıl 9 ay hapis ve 27.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. B.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 13.10.2020 tarih ve 2020/1506 Esas, 2020/2437 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesinin 13.10.2020 tarih ve 2020/1506 Esas, 2020/2437 Karar sayılı kararının, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 15.06.2022 tarihli ve 2021/879 Esas, 2022/7876 Karar sayılı kararı ile.

"Gizli soruşturmacı olarak görevlendirilen kolluk görevlilerinin suç tarihinde sanıklardan suça konu uyuşturucuyu satın aldıkları iddiasıyla sanıklar Hayrettin ve Ümüt hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan açılan davada sanık ...’ün mahkemece alınan savunmasında; diğer sanıklara uyuşturucu sattığı iddia edilen olay tarihinde evde bulunmadığını evinin boya badana işini yapması amacıyla evini Olcay isimli kişiye verdiğini, evinin diğer yarısında da aynı tarihte 20-22 kişinin kiracı olarak bulunduğunu, diğer sanık Hayrettin’i tanımadığını ve güven alımı tutanağı içeriğini kabul etmediğini savunması karşısında;

mahkemece dinlenmesinden ara kararla vazgeçilen NGS 189’un CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. D. İstanbul

7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2022/469 Esas, 2022/626 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 13 yıl 9 ay hapis ve 27.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle. 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine, 3. Tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, 4. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 5. Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın hukuka aykırı olduğuna, 6. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 7. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

8. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, 9. 5271 sayılı Kanun'un 140 ıncı maddesi kapsamında karar bulunmaması nedeniyle hükmün hukuka aykırı olduğuna, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Gaziosmanpaşa 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 09.07.2018 tarih, 2018/3347 D.İş sayılı kararı ile NGS189 ve NGS199 aidiyet sayılı görevlilerin, 07.08.2018 günü 17.23 sıralarında Merkez Mahallesi, ... Sokak ile ... Sokak kesişiminde hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmü kesinleşen temyiz dışı sanık ... ile karşılaştıkları ve uyuşturucu alımı konusunda anlaştıkları, birlikte ...

Sokak No: 9 ve No: 11 adresindeki binaların önüne geldikleri, NGS 199 iki bina arasındaki boşlukta beklemekte iken sanık ...'un No: 9'daki binanın ikinci kat penceresinden bir kâğıda sarılı vaziyette, net ağırlığı 0,1 g olan ve 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi kapsamında kalan uyuşturucuyu Hayrettin'in alacağı şekilde aşağı attığı, bunun gizli soruşturmacı NGS 189 tarafından görüldüğü, Hayrettin'in bu uyuşturucu maddeyi gizli soruşturmacı tanık NGS 199'a 20,00 TL karşılığında verdiği,

sanık Hayrettin'in uyuşturucu maddeyi gizli soruşturmacıya sattığı yerin yapılan keşif uyarınca Medical Park isimli hastane ile Kadri Yörükoğlu İmamhatip Lisesi'ne 200 metreden yakın mesafe içinde bulunduğu, sanığın pencereden attığı maddeyi, temyiz dışı sanığın alıp gizli soruşturmacıya sattığı dikkate alındığında her iki sanığın fikir ve eylem birliği içerisinde hakeret ettikleri,

ele geçen madde miktarı ve birden fazla nitelikli halin bir arada bulunması gözetilerek takdiren alt sınırdan uzaklaşıldığı ve sanığın adli sicil kaydında bulunan ilam ile mükerrir olduğu gözetilerek hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına karar verildiği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin suçun sübutuna, sanıklar arasındaki iştirak iradesine, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmasına,

delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ve 5271 sayılı Kanun'un 140 ıncı maddesi kapsamında karar bulunmaması nedeniyle elde edilen görüntülerin delil olarak kabul edilmemesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2022/469 Esas, 2022/626 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden.