Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/8271 K.2023/8059

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ...Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.06.2009 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 191 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. ...Sulh Ceza Mahkemesinin, 02.10.2009 tarihli ve 2009/857 Esas, 2009/274 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uygulanarak tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. Karar 22.10.2009 tarihinde kesinleşmiştir. C.

Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, ...1.

Sulh Ceza Mahkemesinin 06.05.2014 tarihli ve 2013/620 Esas, 2014/183 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. D. Sanığın 03.12.2014 tarihli yaralama suçu nedeni ile ...2.

Asliye Ceza Mahkemesinin 28.05.2015 tarihli ve 2015/143 Esas, 2015/274 Karar sayılı kararının ihbarı ile dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılamada ...4. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2016 tarihli ve 2015/576 Esas, 2016/371 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezasına karar verilmiştir.

E. Dairemizin 22.02.2022 tarihli ve 2020/8332 Esas, 2022/1833 Karar sayılı ilamı kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 6545 sayılı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin üçüncü fıkrası çerçevesinde karar verilmesi ve basit yargılama usulünün uygulanmasında zorunluluk bulunması nedeniyle bozma kararı verilmiş, bozma sonrası yapılan yargılama ile ...4.

Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2022 tarihli ve 2022/200 Esas, 2022/348 Karar sayılı kararı 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle, hakkında basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yargılama yapılması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü Lüks Adana Turizm ...plakalı otobüste yapılan aramada sanığın üzerinde esrar ele geçirildiği, dosya içerisinde bulunan Adli Tıp Kurumu Raporuna göre sanığın kanında ve idrarında uyuşturucu tespit edilemediği, yapılan yargılama sonucunda sanığın kullanmak için uyuşturucu bulundurduğu sabit görülerek açılan kamu davasında hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmiş ve bu tedbirin uygulanması amacıyla dosyanın ...Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezi Şube Müdürlüğüne gönderildiği,

...Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezi Şube Müdürlüğünün göndermiş olduğu 29.08.2013 tarihli yazısı ve yazıya ekli dosya içeriğinin incelenmesinde sanığın hakkında hükmedilen denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmadığı, sanığın herhangi bir mazeret bildirmediği, sanığın sabit olan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın 03.12.2014 tarihli arama eyleminin ihbarı ile yapılan yargılamada mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Kararın Dairemiz tarafından bozulması sonrası yapılan araştırma ve incelemeler neticesinde sanık hakkında suç tarihi öncesine ait soruşturma veye denetim dosyası bulunmadığı anlaşılmış ve basit yargılama usulünün uygulanmamasına karar verilerek yapılan yargılamada mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise mernis adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak,

7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek,

mercii tarafından tebligata 7201 sayılı Kanunu'nun 23 üncü maddesinin birinci ve sekizinci fıkrası ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16 ncı maddesinin ikinci fıkrasına göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, 7201 sayılı Kanunun 21 inci, maddesinin ikinci fıkrasına göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin,

sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı hükmedilen denetimli serbestlik tedbirinin infazına ilişkin Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün uyarı yazısının sanığın Mernis adresine doğrudan 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği tebliğ edildiğinin dolayısıyla tebligatın usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; denetimli serbestlik tedbiri kararının infazının devamına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın mahkûmiyetine hükmolunması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR