Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/867 K.2023/2433

Sanık ... hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, sanık ... hakkındaki hükmün ise 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilemez olduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.01.2019 tarihli ve 2018/144 Esas, 2019/38 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve sanık ... hakkında 58 inci maddesi uyarınca 11 yıl 18 ay hapis ve 2.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 04.10.2019 tarihli ve 2019/1556 Esas, 2019/1152 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar ve müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının, sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 30.09.2020 tarihli ve 2020/5572 Esas, 2020/4603 Karar sayılı kararı ile;

1. Zincirleme suça ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesiyle uygulama yapılabilmesi için cezalandırılabilir nitelikte birden fazla eylemin bulunması gerektiği, sanıkların 27.03.2017 tarihinde ele geçirilen net 320.6 gr metamfetamin nedeni ile “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçu sabit ise de; daha önce de kargo ile gönderildiği belirtilen maddenin ele geçirilememesi nedeniyle uyuşturucu madde olup olmadığının teknik bir yöntemle tespit edilemediği, bu haliyle maddi bulgularla desteklenmeyen soyut beyanlar dışında, mahkûmiyete yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında şartları oluşmadığı halde 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü, beşinci fıkrası ve 43 üncü maddelerine göre belirlenen "22 yıl 6 ay hapis cezası" üzerinden 5237 sayılı Kanun'un 192 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1/3 oranında indirim uygulandığında "15 yıl hapis cezası" yerine, hesap hatası sonucu "14 yıl 12 ay hapis cezası" şeklinde eksik ceza tayin edilmesi ve bu ceza üzerinden 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi gereğince indirim yapılarak sonuç cezanın 12 yıl 6 ay yerine, 11 yıl 18 ay şeklinde eksik ceza tayin edilmesi,

3. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması açısından, 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, nedenleriyle bozulmasına, sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına ve bozmanın sanık ...'e sirayet etmesine ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

D. Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.03.2021 tarihli ve 2020/516 Esas, 2021/113 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, beşinci fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve sanık ... hakkında 58 inci maddesi uyarınca 10 yıl hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanıklar hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

F. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükümlerin düzeltilerek onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle

Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle

Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Göndericisi Veysel Akan alıcısı ... olan kargo gönderisinde uyuşturucu maddenin ele geçirildiği olayda olay tutanakları, güvenlik kamera görüntüleri, kriminal raporlar, iletişimin tespiti kayıtları, arama ve el koyma tutanakları, uyuşturucu maddenin ele geçiriliş şekli, birbirleri ile çelişen ve kendilerini suçtan kurtarmaya yönelik sanık beyanları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanıklar ..., ... ve ...'ın fikir ve eylem birliği içerisinde iştirak halinde uyuşturucu madde ticareti suçunu işledikleri gerekçesiyle sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Mahkemece karar verildikten sonra süresinde temyiz edilen hükümle ilgili olarak dosyanın yeniden ele alınarak verilen Van 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 01.04.2021 tarihli ek kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu kabul edilmiştir.

Sanık hakkında Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.01.2019 tarihli ve 2018/144 Esas, 2019/38 Karar sayılı kararı ile verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf isteminin esastan reddine ilişkin Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 04.10.2019 tarih, 2019/1556 Esas ve 2019/1152 sayılı kararının temyiz edilmeden kesinleştiği, diğer sanıklar Selçuk ve Hamza yönünden kurulan hükümlerin temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 30.09.2020 tarih, 2020/5572 Esas ve 2020/4603 sayılı kararı ile bozulduğu,

bozma kararının İlk Derece Mahkemesince sirayet ettirilerek yargılamaya sanık ...'in de dahil edildiği ve yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında mahkûmiyet kararı verildiğinin anlaşılması karşısında; hakkındaki mahkûmiyet kararı kesinleşen sanığın sirayet üzerine yeniden kurulan ve lehine olan yeni hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesinin suçun sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” ihtarının belirtilmemesinin 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin son cümlesine aykırı olduğu değerlendirilmiş: bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde A bendinde açıklanan nedenle Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun, Dairemizce de benimsenen 12.07.1948 tarihli ve 163-121 sayılı, 07.12.1987 tarihli ve 322-588, 31.10.2012 tarihli ve 2011/777-2012/1819 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere, hakkındaki mahkûmiyet kararı kesinleşen sanığın sirayet üzerine yeniden kurulan ve lehine olan yeni hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi gereğince sanık müdafiinin temyiz isteminin Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

,