Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/8921 K.2023/5982

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.04.2010 tarihli ve 2009/366 Esas, 2010/178 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

B. İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 13.12.2016 tarihli ve 2015/11638 Esas, 2016/8652 Karar sayılı kararı ile;

"dosya kapsamından sanığın sübuta eren ve unsurları yönünden oluşan uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkumiyeti yerine, yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.06.2021 tarihli ve 2017/7 Esas, 2021/282 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; temyiz sebepleri yerinde görülmememesi nedeniyle hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmü kesinleşen dosyanın diğer sanığı ...nin müdafisiz olarak alınan soruşturma beyanlarının hükme esas alınamayacağına, 4. Hüküm verilen celsede sanığın hazır edilmeyerek savunma hakkının kısıtlandığına, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet hükmü kesinleşen dosyanın diğer sanığı ...nin sanığa bıraktığı poşet içerisinde uyuşturucu maddenin ele geçirildiği olayda sanığın cezadan kurtulmaya yönelik Mahkememizdeki savunmasına itibar edilmeyerek ve Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 13.12.2016 tarihli ve 2015/11638 Esas, 2016/8652 Kararı sayılı kararına uyulmak suretiyle

uyuşturucu madde ticareti yapmak, bu amaçla bulundurmak yada uyuşturucu madde sağlamak suçunu işlediği kanaate varıldığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.04.2018 tarihli ve 2014/851 Esas, 2018/144 Karar sayılı kararı uyarınca aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda yine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.11.2018 tarihli ve 2018/339 Esas, 2018/536 Karar sayılı kararı uyarınca farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın,

kararın verildiği son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mahkûmiyetine karar verilmesinin savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu şeklindeki kararları uyarınca başka suçtan Marmara 2 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair de bir talebi bulunmayan sanığın kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek veya Sesli ve Görüntülü Bilişim Sistemi (SEGBİS) vasıtası ile hazır edilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 196 ncı maddesine aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR