Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/9946 K.2023/8963

Sanık ... müdafilerinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın 07.07.2023 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği görülmekle sanık ... yönünden inceleme yapılmamıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği

temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.01.2023 tarihli ve 2021/562 Esas, 2023/9 Karar sayılı kararı ile sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 24.03.2023 tarihli ve 2023/1141 Esas, 2023/1177 Karar sayılı kararı ile, sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık ... ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrası ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, 2. Sanık ... yakalandıktan sonra arkadaşının ve aracın akıbetini öğrenmek için 155 polis hattını aradığı, akabinde narkotiği aradığı ve en sonunda da bilgi almak ve aracı teslim almak maksadıyla narkotik şubeye gittiği, 155 kayıtlarının teminine yönelik taleplerinin reddedildiğine, 3. 5237 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 4. Tape kayıtlarının tek başına delil olmadığına, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olayın başında dava dışı bazı kişiler hakkında ve sanık ... hakkında iletişimin tespiti kararı alındığı, bilahare sanık ... hakkında da iletişimin tespiti kararı alınması üzerine İstanbul'dan İzmir'e sanık ...'e ait tır aracı ile sanık ... tarafından uyuşturucu madde getirileceği yönünde bilgi alındığı, yine iletişimin tespiti ve tape kayıtlarından sanık ...'e ait tır aracının Gebze tarafından İzmir'e hareket ettiği, sanık ...'ın savunmasında da belirttiği gibi tanımadığı yabancı uyruklu bir şahıstan suça konu içerisinde uyuşturucu etken maddesi içeren hapları aldığı,

hatta telefon konuşmalarında önce bir bakkaldan koli temin etmeye ilişkin yakalama tarihinden 1 gün öncesi olan 11.08.2021 tarihinde yaptığı görüşmelerde bakkaldan koli temin ettiği, daha sonra ...'ın sanık ... ile yaptığı konuşmalarda aracın beyaz mı yoksa kırmızı brandalı mı olduğunu sorduğu;

Yine ...'ın 11.08.2021 günü saat 19.25,11 de sanık ... ile yaptığı konuşmada, aracın yerini sorduğu, ...'in de aracın Osmangazi Köprüsünün üzerinde olduğunu söylediği, yine ...'ın yaptığı görüşmede "tamam beklesin sağda bir yerde ya" şeklinde cevap verdiği, sanık ...'in de "sen nasıl geçecen" diye sorması üzerine sanık ...'ın " bi taksi maksi biriyle bıraktıracam şey dicem sana girecek o para sana girecek o zaman Suat abi, köprü parası, taksi" şeklinde cevap verdiği, sanık ...'in de "giren girsin ne yapayım amına koyim valla uyudum kalktım ya" şeklinde cevap verdiği,

yine sanık ...'ın "bi sorsana bi sorsana, ya da ben onla gitmeme gerek var mı İzmir'e" şeklinde sorduğu, bu soruş şeklinde de koliyi alacak kişinin sanık ... tarafından bilindiği ve koliyle İzmir'e gitmesine gerek olup olmadığını sordurduğu;

Sanık ...'in de "ya gelsen iyi olur. Onu kim verecek yav tutar bağar mağar anladın mı?" şeklinde cevap verdiği, bu konuşmalardan tır aracını kullanan şoförün araçta gelen kutudan haberdar olmadığı ve sanık ...'in şoförün bakması durumunda bu durumun iyi olmayacağını düşünerek sanık ...'a da kutuyla birlikte gelmesini söylediği;

Yine konuşmanın devamı bölümlerinde sanık ...'ın ...'e "abi şoförün numarasını atsana" dediği, sanık ...'in de "atıyorum köprüyü geçti sağda bekliyor sesi" şeklinde cevap verdiği, tüm bu konuşmalardan her iki sanığında araçta normal bir eşyanın gelmediğini bildikleri, kaldı ki ağırlığı net 4170 gram olan bir kutunun İzmir'e taşınması maliyeti hesaplandığında taksi ile tır aracına

yetiştirilmesi Osmangazi Köprüsünü taksinin geçmesi sonucu ödeyeceği para ve bu parayı da ...'in kabul etmesi karşısında taşınacak normal bir malın maliyetinin üzerinde bir ödeme olacağı, bu durumun da hayatın olağan akışına aykırı olduğu, sanıklara atılı suçun sabit olduğu anlaşılmakla; sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ticaretini yapma suçunu işlediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hükmün, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanetinin 2022/19711 sırasında kayıtlı suçta kullanılan materyallerin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken imhasına karar verilmesi,

Kemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanetinin 2021/469 sırasında kayıtlı uyuşturucular ile kriminal incelemede alınan şahit numunelerin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken aynı Kanun'un 54 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmesi ve kriminal incelemelerde kullanılan uyuşturuculara ilişkin müsadere kararı verilmesi,

Kemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanetin 2021/480 sırasında kayıtlı suçta kullanılan materyallerin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken imhasına karar verilmesi ve emanet numarasının 2021/480 olduğu halde 201/480 olarak gösterilmesi nedenleriyle hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... yönünden

Sanık ... müdafilerinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın 07.07.2023 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının temyiz incelemesi yapılmamıştır.

B. Sanık ... yönünden

A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik

bulunmadığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. Dosya ile ilgisi olmadığı halde İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğu'nun 2021/19711 sırasında kayıtlı emanetler konusunda karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık ... yönünden

Sanık ... müdafilerinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın 07.07.2023 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık ... yönünden

Gerekçe bölümünde (B) numaralı bentte açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 24.03.2023 tarihli ve 2023/1141 Esas, 2023/1177 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

Bölge Adliye Mahkemesince İzmir Adli Emanetinin 2021/19711 sırasında emanete ilişkin yapılan düzeltmenin çıkartılması ve yerine "İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğu'nun 2021/19711 sırasında kayıtlı emanetlerin dava konusu ile ilgili olmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına" ibaresinin yazılması,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,