Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/9961 K.2023/10609

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, Kurum sigortalısı davalı işyeri işçisi ...' nın 14.02.2014 tarihinde işverenin yeterli önlemleri almaması neticesinde iş kazası geçirerek yaralandığını, davaya konu kaza nedeniyle kazazede işçiye ödenen geçici iş göremezlik ödemesi, tedavi giderleri ve bağlanan peşin değerli gelir karşılığı olmak üzere fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL'nin tahsis onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile müvekkili Kuruma verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalılar vekilinin sunmuş olduğu cevap dilekçesinde özetle; davanın husumet yönünden reddinin gerektiğini, müvekkili firmalara yüklenmek istenen kusuru ve kazalı işçinin %42,2 oranında maluliyete uğradığı iddiasını kabul etmediklerini, müvekkili firmalara atfı kabil kusur bulunmadığını, kazalı işçiye işe alınırken gerekli eğitimlerin verildiğini, ... İş Mahkemesinin 2015/376 Esas sayılı dosyasının beklenmesi gerektiğini ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; alınan tüm raporlarda davalıların % 80 oranında, davacının % 20 oranında kusuru olduğunun belirtildiği anlaşılmakla; davanın kabulü ile davalıların kusuru oranında hesaplanan 256.179,20 TL rücuya tabi peşin sermaye değerinin tahsis tarihi olan 26.02.2016 tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı Kuruma verilmesine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri: Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Yerel Mahkeme kararının usul ve Kanuna aykırı olduğunu, sigortalının kusurunun bulunmayıp davalıların kazanın meydana gelmesinde %100 kusurlu olduğunu, davalıların Kurum harcamasının tamamından sorumlu olduğunu belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan kusur raporu ve hesap raporunun hatalı olduğunu, kusur oranının hatalı belirlenmiş olmasının hesaplamayı da etkilediğini, maluliyet oranının aradan geçen 4 yıl içinde değişmiş olabileceğinden davacının Adli Tıp Kurumuna sevki ile maluliyete ilşikin kat’i rapor alınması talebinin Mahkemece dikkate alınmadığını, davacı Kurumun sigortalıya yapılan ödemeleri ve zararını bilmesi karşısında belirsiz alacak davası açmakta hukuki yararı bulunmadığını belirterek istinaf isteminde bulunmuşlardır.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle dosya kapsamına alınan iş güvenliği uzmanları tarafından düzenlenmiş dört farklı kusur bilirkişi raporlarında davalıların kusur oranının %80 sigortalının kusur oranını ise %20 olarak belirlenmiş olup raporlar arasında bir çelişki bulunmadığının, yine maluliyet oranı hususunda Kocatepe Sosyal Güvenlik Merkezi,

Yüksek Sağlık Kurulu ve hak sahibi tarafından davalılara karşı açılan tazminat dava dosyasında alınan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesince sigortalının maluliyet oranının %42,2 olarak belirlenmiş olup ilgili raporlar arasında bir çelişki bulunmaması sebebi ile maluliyet oranın kesinleşmiş olduğunun anlaşılması karşısında Mahkemece 07.10.2021 tarihli kesinleşen kusur ve maluliyet oranı dikkate alınarak yapılan hesaplamaya yönelik bilirkişi raporuna itibar edilerek sonuca varılmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla.

İlk Derece Mahkemesinin kararının yasal ve hukuksal gerekçeleri ile dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından 6100 sayılı HMK'nın madde 353/1-b.1 hükmü gereğince davalılar vekilinin ve davacı vekilinin ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; kusuru kabul etmediğinden bahisle temyiz talebinde bulunmuşlardır.

C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava; rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 21 ve 76 ncı maddeleri

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve Kanuna uygun olup davacı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle, Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,