Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/10168 K.2025/2324

Sanık hakkında kurulan hükmün yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı ancak sanık ve müdafiinin yokluğunda verilip sanık müdafiine 19.06.2024, sanığa ise 08.07.2024 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra sanık müdafii tarafından 05.07.2024 tarihinde temyiz isteminde bulunulması karşısında, sanık müdafiinin temyiz isteminin reddi gerektiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, sanığın temyizine hasren inceleme yapılmıştır.

Sanığın duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle. 1. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 2. Arama kararının bulunmadığına verilen kararın hukuka aykırı olduğuna, 3. Tutanak tanıklarının dinlenilmemesi sebebiyle eksik inceleme yapıldığına, 4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a. maddesinin uygulanmasına, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. B.

Sanık hakkında, adli sicil kaydında yer alan İstanbul 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.12.2022 tarihli ve 2022/875 Esas, 2022/1438 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 191/1 maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin ilamın tekerrüre esas alınması gerekirken, İstanbul Anadolu

11. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10.12.2021 gün ve 2021/940 Esas, 2021/904 Karar sayılı ilamı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının tekerrüre esas alınmasının hukuka aykırı olduğu, değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün. Hükmün tekerrüre ilişkin kısmından "...İstanbul Anadolu

11. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının kesinleşen 2021/640 Esas ve 2021/904 Karar tarihli ilamındaki kullanma suçundan verilen 1 yıl 8 ay tecilli hapis cezası” kısmının çıkartılarak, yerine "... İstanbul

17. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.12.2022 tarihli ve 2022/875 Esas, 2022/1438 Karar sayılı ilamındaki kullanma suçundan verilen 1 yıl 8 ay tecilli hapis cezası" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanığın salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İstanbul