Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/2014 K.2025/9478

Aydın

7. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 43/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, sanığın aynı mâhiyetteki eylemine ilişkin Germencik Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/545 Esas ve 2021/1206 Karar sayılı dosyasında verilen 2 yıl hapis cezasının mahsubuna karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 26.10.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 29.12.2023 tarihli ve 2023/21503 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.01.2024 tarihli ve KYB - 2024/5464 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.01.2024 tarihli ve KYB - 2024/5464 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Aydın

7. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/01/2021 tarihli ve 2020/407 esas, 2021/90 sayılı kararının İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin 04/03/2022 tarihli ve 2021/576 esas 2022/893 sayılı kararı ile bozulmasını müteakip, yeniden yapılan yargılama neticesinde sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 191/1, 43/1 ve 62. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun'un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin Aydın

7. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/10/2022 tarihli ve 2022/271 esas, 2022/733 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi. Aydın

7. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/10/2022 tarihli kararında, sanığın 05/04/2020 tarihli eylemi nedeniyle Germencik Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/545 esas, 2021/1206 karar sayılı dosyasında verilen 2 yıl hapis cezasının inceleme konusu dosyada verilen hapis cezasından mahsubuna karar verildikten sonra sonuç ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden infazda tereddüt oluşturacak şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Aydın 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/271 Esas ve 2022/733 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde. 1. Şüpheli hakkında, 10.03.2020 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının 01.06.2020 tarihli ve 2020/6111 Soruşturma, 2020/1845 Esas, 2020/1423 sayılı sayılı iddianamesi ile 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan kamu davası açıldığı, 2. Yapılan yargılama sonucunda, Aydın

7. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.01.2021 tarihli ve 2020/407 Esas, 2021/90 Karar sayılı kararı ile sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın istinaf kanun yoluna başvurduğu, 3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 04.03.2022 tarihli ve 2021/576 Esas, 2022/893 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verildiği, 4. Bozmadan sonra Aydın

7. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 03.10.2022 tarihli ve 2022/271 Esas, 2022/733 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı TCK’nın 191/1, 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, Germencik Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/545 Esas ve 2021/1206 Karar sayılı kararı ile verilen 2 yıl hapis cezasının mahsubuna karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin kesinleştiği, Anlaşılmıştır. B.

Germencik Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/545 Esas ve 2021/1206 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde. 1. Sanık hakkında 05.04.2020 tarihli aynı nitelikteki suçu nedeniyle Germencik Cumhuriyet Başsavcılığının 04.06.2020 tarihli ve 2020/792 Soruşturma, 2020/307 Esas, 2020/303 sayılı iddianamesi ile Germencik Asliye Ceza Mahkemesine, 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan kamu davası açıldığı,

2. Yapılan yargılama sonucunda, Germencik Asliye Ceza Mahkemesinin 02.12.2021 tarihli ve 2020/545 Esas, 2021/1206 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 04.01.2022 tarihinde kesinleştiği, Anlaşılmıştır. C. Dosyalar kapsamına göre. İnceleme konusu Aydın

7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/271 Esas sayılı dosyasındaki suç tarihinin 10.03.2020, iddianame düzenleme tarihinin 01.06.2020 olduğu, Germencik Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/545 Esas sayılı dosyasındaki suç tarihinin 05.04.2020, iddianame düzenleme tarihinin ise 04.06.2020 olduğu, Her iki suçun da, ilk iddianamenin düzenlendiği 01.06.2020 tarihinden önce işlendiği, her iki dosyada da sanığın üzerine atılı eylemlerin aynı nitelikte olduğu dikkate alınarak, bu eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği,

zincirleme suça dâhil olan bir suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ve bu karar kesinleşmiş ise, zincirleme suça konu ikinci suçla ilgili olarak mahkemece; kesinleşen hükme konu eylem de gözönüne alınarak zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle hüküm kurulması, kesinleşen hükümdeki cezanın sonuç cezadan indirilmesi, böylece yargılaması devam eden suça ilişkin cezanın belirlenmesi gerektiği dikkate alındığında, Aydın

7. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.10.2022 tarihli kararında, sanığın 05.04.2020 tarihli eylemi nedeniyle Germencik Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/545 Esas, 2021/1206 Karar sayılı dosyasında verilen 2 yıl hapis cezasının inceleme konusu dosyada verilen hapis cezasından mahsubu ile infazın tespit edilen ceza üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sonuç ceza belirtilmeksizin, daha önceden kesinleşen cezanın mahsubuna karar verilmekle yetinilerek infazda tereddüte neden olacak şekilde hüküm kurulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür. D.

5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi. "Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder." şeklinde düzenlenmiş olup, kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, B. Aydın 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.10.2022 tarihli ve 2022/271 Esas, 2022/733 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, C. 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezaya hükmedilmesini gerektirdiği belirlendiğinden. Hüküm fıkrasının 6. paragrafından sonra gelmek üzere.