Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/2026 K.2025/9484

İzmir 24. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1.maddesi ve 62.maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 14.06.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 09.01.2024 tarihli ve 2023/25548 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 31.01.2024 tarihli ve .... sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 31.01.2024 tarihli ve ... sayılı kanun yararına bozma isteminin; " Dosya kapsamına göre, 17/07/2007 tarihli uyuşturucu madde kullanmak eylemi nedeniyle İzmir

24. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/07/2020 tarihli ve 2020/94 esas ve 2020/325 sayılı kararı ile sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli hakkında Kanun'a eklenen geçici 7/2. maddesi uyarınca uyarlama talebinde bulunulması üzerine hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilmiş ise de, 5320 sayılı Kanun'un geçici 7/2. maddesinde "Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanununun 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda,

hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191 inci madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir." şeklinde düzenlemenin bulunduğu nazara alındığında, sanık hakkında İzmir

3. Sulh Ceza Mahkemesinin 26/03/2008 tarihli ve 2007/2329 esas, 2008/375 sayılı kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği ve sanığın tedbirlere uymadığının tespit edilmesi üzerine İzmir

3. Sulh Ceza Mahkemesinin 31/12/2010 tarihli kararı ile mahkûmiyetine karar verildiği, dolayısıyla daha önce sanık hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olması nedeniyle 5320 sayılı Kanun'un geçici 7/2. maddesi uyarınca sanık lehine uygulama yapılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilemeyeceği gözetilmeden, sanığın denetim süresi içerisinde aynı nev'iden işlediği suçtan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine hükmün açıklanması ile mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 12.07.2007 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 22.11.2007 tarihli ve 2007/64397 Soruşturma, 2007/38264 Esas, 2007/15973 sayılı iddianamesi ile İzmir 3. Sulh Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, B. İzmir

3. Sulh Ceza Mahkemesinin 26.03.2008 tarihli ve 2007/2329 Esas, 2008/375 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verldiği, kararın 07.04.2008 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği, C. Şüphelinin yükümlülüklerine uygun davranmaması nedeniyle dosyanın ele alınarak İzmir

3. Sulh Ceza Mahkemesinin 31.12.2010 tarihli ve 2010/1951 Esas, 2010/2742 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesi ve 62. maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, kararın 26.01.2011 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleştiği, D. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının uyarlama talebi üzerine dosyanın ele alınarak İzmir

24. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.07.2020 tarihli ve 2020/94 Esas, 2020/325 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesi ve 62. maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5320 sayılı Kanun'un geçici 7/2. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına, 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 09.07.2020 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği, E. Sanığın denetim süresi içerisinde işlediği 09.12.2021 tarihli aynı nev'i suçtan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine, İzmir

24. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 06.06.2023 tarihli ve 2023/406 Esas, 2023/499 Karar sayılı kararı ile, hükmün açıklanmasına, sanığın 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191/1.maddesi ve 62. maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin kesinleştiği, Anlaşılmıştır. F.

Kanun yararına bozma istemi ve Tebliğnamede karar tarihinin "06.06.2023" yerine "06.06.2022" olarak yazılması maddi hata kabul edilerek yapılan incelemede: Uyarlama yargılaması sonucunda, İzmir

24. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.07.2020 tarihli kararı ile 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7/2. maddesi gözetilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de, Geçici Madde 7- (Ek: 18.6.2014-6545/85 md.) "1.

Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanunu'nun 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında hâlen denetimli serbestlik veya tedavi kararı uygulananlar bakımından aynı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bu tedbirlerin uygulanmasına devam olunur.

2. Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanunu'nun 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191 inci madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir.

3. Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanunu'nun 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi kararı verilmiş olup da bu yükümlülükleri ihlal eden kişilerin yargılanmasına devam olunur." Şeklinde düzenlenmiştir.

Görüldüğü üzere maddenin ikinci fıkrasında, "hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak" 191. madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilebileceği açıkça belirtilmiştir. Hükümlü hakkında daha önce tedavi ve denetimli serbestlik kararı verilmiş ve hükümlünün tedavi programına uymaması nedeniyle hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

Uyarlama yargılamasında verilen hükümlerin kazanılmış hak teşkil etmeyeceği de dikkate alınarak, daha önce hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanan hükümlü hakkında, uyarlama yargılaması ile 5320 sayılı Kanun' un geçici 7/2. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden, sanığın denetim süresi içerisinde işlediği aynı nev'iden suçtan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine hükmün açıklanması ile mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR