Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/2146 K.2024/18589

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Gaziantep

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.12.2020 tarihli ve 2020/214 Esas, 2020/352 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi ve son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B.

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 09.09.2021 tarihli ve 2021/349 Esas, 2021/1235 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. C. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının, sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

10. Ceza Dairesinin 01.06.2023 tarihli ve 2021/18756 Esas, 2023/5021 Karar sayılı kararı ile.

"Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, sentetik kannabinoid türevi uyuşturucu madde ile yakalanan sanığa ait idrar analiz raporunda söz konusu maddeye rastlanılmamış ise de; sanığın uyuşturucu maddeleri ne zaman temin ettiğine ilişkin savunması da dikkate alınarak paket sayısı ve miktarına göre kişisel kullanım sınırındaki uyuşturucu maddeleri kullanma dışında bir amaçla bulundurduğuna ilişkin kuşku sınırlarını aşan, kesin ve yeterli delil bulunmadığı; sanığın sabit olan fiilinin bütün olarak 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu" oluşturduğu,

UYAP üzerinden yapılan incelemede, Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık hakkında aynı suç tarihi belirtilerek kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 2019/98524 numaralı soruşturmaya kayıtlı dosyayı başka bir soruşturma dosyası ile birleştirme kararı verdiği görülmekle; söz konusu soruşturma dosyasının sonucu araştırılarak hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden sanık hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması..." nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep

3. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. D. Gaziantep

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, yukarıda belirtilen kararı ile bozma ilamına direnilmesine karar verilerek sanık hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi ve son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

E. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin yerinde görülmemesi nedeniyle hükmün düzeltilerek onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle. 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2.Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine ve buna yönelik ilk derece mahkemesince gerekçe gösterilmediğine, 4. Lehe kanun hükümlerinin uygulanmadığına, 5. Beraat eden sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, 6. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

7. Re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir.

III. GEREKÇE

Mahkemenin direnme kararı, 01.06.2023 tarihli bozma ilamında belirtilen nedenle yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR