Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/260 K.2025/7363

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

İlgili kararın kanun yararına bozulması

Antalya 1. Sulh Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan açılan kamu davasının, 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/5. maddesi ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca "düşmesine" ilişkin ek kararın, temyiz edilmeksizin 11.12.2012 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 20.11.2023 tarihli ve 2023/10613 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.12.2023 tarihli ve KYB - 2023/125010 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.12.2023 tarihli ve KYB - 2023/125010 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1. maddesi gereğince 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun'un 191/6. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmesine dair Antalya 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 15.04.2008 tarihli ve 2007/2143 esas, 2008/441 sayılı kararının temyiz edilmeden 09.09.2008 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetimli serbestlik tedbirine uyduğundan bahisle 5237 sayılı Kanun'un 191/5. maddesi gereğince kamu davasının düşmesine ilişkin Antalya 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 20.11.2012 tarihli ve 2007/2143 esas, 2008/441 sayılı ek kararını kapsayan dosya incelendi.

Antalya 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 15.04.2008 tarihli ve 2007/2143 esas, 2008/441 sayılı kararı ile sanığın 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirlerine uygun davranması halinde mahkum olduğu cezanın infaz edilmiş sayılacağı ve Cumhuriyet savcılığınca sadece yerine getirme fişi düzenlenmesi gerektiği gözetilmeden, kamu davasının düşmesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Sanık hakkında, 08.11.2007 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 13.11.2007 tarihli ve 2007/60562 Soruşturma, 2007/18526 Esas, 2007/5581 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

B. Yargılama sonucunda, Antalya 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 15.04.2008 tarihli ve 2007/2143 Esas, 2008/441 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı TCK’nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1. maddesi gereğince 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 09.09.2008 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleştiği,

C. Sanık hakkında verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazının tamamlandığının bildirilmesi üzerine, Antalya 1. Sulh Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 20.11.2012 tarihli ve

2007/2143 Esas, 2008/441 Karar sayılı ek kararı ile; tedavi ve denetimli serbestliğe uyduğu gerekçesiyle 5237 sayılı TCK’nın 191/5. maddesi gereğince davanın düşmesine karar verildiği, kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği, Anlaşılmıştır.

D. Dosya kapsamına göre; 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun'la değişik 191/1. maddesi uyarınca hapis cezasıyla birlikte aynı Kanun’un 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedilen sanık hakkında aynı Kanun'un 191/7. maddesi uyarınca, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması halinde mahkûm olduğu cezanın infaz edilmiş sayılacağı ve Cumhuriyet savcılığınca sadece yerine getirme fişi düzenlenmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın denetimli serbestlik tedbirine uyduğu gerekçesiyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR