Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/2941 K.2024/22249

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle. 1.Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 3. Arama işleminin hukuka aykırı olduğuna, 4. Eksik inceleme ve araştırma yapıldığına, 5. Sanık hakkında başkaca derdest dosyası sebebi ile 5237 sayılı TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna ve arama işleminde bir hukuka aykırılık bulunmadığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, ayrıca iddianame tarihlerine göre temyize konu eylemin müstakil suç oluşturacağı ve araştırılacak başkaca bir husus kalmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. A.

İlk Derece Mahkemesinin kararında, tekerrüre esas alınan ilamın "İstanbul Anadolu 42. Asliye Ceza Mahkemesi" yerine "İstanbul Anadolu 42. Ceza Mahkemesi" olarak yazılması, B.

Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının, "taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin" ihtarı yerine, "taksitlerden birini süresinde ödememesi halinde geri kalanın tamamının kendisinden tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı yasada belirtilen usulde infaz edileceğinin ihtarına" biçimde karar verilmesi, hukuka aykırı olarak, Değerlendirilmiş; her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, A. Hükmün tekerrüre ilişkin bendinden, "İstanbul Anadolu 42. Ceza Mahkemesi" çıkartılıp yerine "İstanbul Anadolu 42. Asliye Ceza Mahkemesi" eklenmesi, B.

Hüküm fıkrasının, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bendinden "taksitlerden birini süresinde ödememesi halinde geri kalanın tamamının kendisinden tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı yasada belirtilen usulde infaz edileceğinin ihtarına" ibaresinin çıkartılarak yerine "taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin" ibaresinin eklenmesi, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye aykırı olarak,