Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/304 K.2025/7653

Kandıra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1., 62. ve 5271 sayılı CMK'nın 251/3. maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezasına karar verildiği ve hükmün, itiraz edilmeksizin 04.05.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 10.11.2023 tarihli ve 2023/19467 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.12.2023 tarihli ve KYB-2023/125353 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.12.2023 tarihli ve KYB-2023/125353 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Kandıra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/03/2021 tarihli kararının, kanun yararına bozulması halinde anılan kararın kesinleşmesini müteakip, karardaki tekerrüre ilişkin hükmün "cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine" şeklinde düzeltilmesine dair Kandıra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/06/2021 tarihli ve 2021/84 esas, 2021/228 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/07/2021 tarihli ve 2021/523 değişik iş sayılı kararının hukuki değerden yoksun olacağı gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre;

1-Kandıra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/03/2021 tarihli kararıyla sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda, 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesi gereğince 1/4 oranında indirim yapılarak sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de,

5271 sayılı Kanun'un 251/1. maddesinde yer alan "Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." ve 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesindeki "Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklinde yer alan düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde,

Sanığın mahkumiyetine konu suçun işlendiği 22/11/2019 tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesindeki müeyyidenin üst sınırının 5 yıl olması nedeniyle, sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

Kabule göre de;

2-Kandıra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/03/2021 tarihli kararıyla, sanığın adli sicil kaydındaki Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/55 esas, 2015/264 sayılı ilamı nazara alınarak, cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de,

Tekerrüre esas alınan bahse konu ilamın sanık ile ilgisinin bulunmadığı gibi, sanığın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas alınabilecek Bolu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/03/2018 tarihli ve 2018/85 esas, 2018/233 sayılı kararında ise sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulandığının anlaşılması karşısında, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, İsabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 22.11.2019 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Kandıra Cumhuriyet Başsavcılığının 24.12.2020 tarihli ve 2019/3276 Soruşturma, 2020/978 Esas, 2020/922 sayılı iddianamesi ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan kamu davası açıldığı, iddianamede; daha önce aynı suçtan dolayı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği ve ihlal üzerine kamu davası açıldığından bahisle, yeniden erteleme kararı verilemeyeceği hususunun belirtildiği,

B. Yapılan yargılama sonucunda; Kandıra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 24.03.2021 tarihli ve 2021/84 Esas, 2021/228 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 191/1., 62. ve 5271 sayılı CMK'nın 251/3. maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezasına karar verildiği ve hükmün, itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

C. Kandıra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin incelemeye konu 24.03.2021 tarihli kararının, kanun yararına bozulması halinde, anılan kararın kesinleşmesini müteakip, karardaki tekerrüre ilişkin hükmün "cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine" şeklinde düzeltilmesine dair Kandıra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2021 tarihli ve 2021/84 Esas, 2021/228 Karar sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.07.2021 tarihli ve 2021/523 Değişik iş sayılı kararının hukuki değerden yoksun olacağı gözetilerek yapılan incelemede;

1. 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesinde yer alan "(1) Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını

gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir" şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, sanığın mahkûmiyetine konu suçun işlendiği 22.11.2019 tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesindeki cezanın üst sınırının 2 yıldan fazla olduğunun anlaşılması karşısında, 6545 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 28.06.2014 tarihinden sonra işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunun, 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesi gereğince, basit yargılama usulüne tabi olmadığı gözetilmeden, basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle karar verilmesi,

2. Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.05.2015 tarihli ve 2015/55 Esas, 2015/264 Karar sayılı ilâmın sanık ile ilgisinin bulunmadığı halde Kandıra 1. Asliye Ceza Mahkemesince tekerrüre esas alındığı, tekerrür uygulamasına ilişkin bu hatanın ek karar ile düzeltilmesi mümkün olmamasına rağmen Kandıra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2021 tarihli ve 2021/84 Esas, 2021/228 Karar sayılı ek kararı ile Bolu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2018 tarihli ve 2018/85 Esas,

2018/233 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alınmasına karar verilerek bu kez aleyhine olacak şekilde ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi kılınmasına karar verildiği ve ek karara yönelik itirazın Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.07.2021 tarihli ve 2021/523 Değişik iş sayılı kararı ile reddine karar verildiği anlaşılmış ise de; yukarıda da belirtildiği üzere ek karar ve bu karara yönelik itirazın reddine dair mercii kararının hukuki değerden yoksun olduğu,

dolayısıyla adli sicil kaydına göre tekerrüre esas alınabilecek başkaca ilâm bulunmasına rağmen sanık ile ilgisi olmayan Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.05.2015 tarihli ve 2015/55 Esas, 2015/264 Karar sayılı ilâmın birinci kez tekerrüre esas alınması,

Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR