Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/305 K.2025/7654

Mersin 14. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca "durmasına" karar verildiği, hükmün, itiraz edilmeksizin 08.12.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 20.11.2023 tarihli ve 2023/19470 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.12.2023 tarihli ve KYB-2023/125350 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.12.2023 tarihli ve KYB-2023/125350 sayılı kanun yararına bozma isteminin. “Dosya kapsamına göre, Mersin

14. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/11/2022 tarihli kararıyla erteleme kararının sanığın bilinen son adresine tebliğ edilmesi ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesi gerektiği, bunun dava şartı olduğundan bahisle açılan kamu davasının durmasına, erteleme kararının usulüne uygun şekilde kesinleştirilerek tedavi ve denetimli serbestlik tedbirlerinin uygulanması için dosyanın Mersin Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmiş ise de.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise mernis adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak,

7201 sayılı Kanun'a göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bilâ tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata anılan Kanun'un 23/1-8. ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği,

sanığın mernis adresine doğrudan anılan Kanun'un 21/2. maddesine göre yapılan tebligatların usulsüz olduğu bilinmekte ise de, 7201 sayılı Kanun'un 32/1. maddesinde yer alan "Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır." şeklindeki düzenleme karşısında, şüphelinin mernis adresine tebliğe çıkartılan erteleme kararının bizzat muhatabın imzasına tebliğ edildiği cihetle, denetim süresinin başladığı ve bu süre içerisinde yeniden aynı suçun işlenmesinin ihlal kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden,

davanın esası hakkında daha evvel verilen kararın 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi gereğince aynen açıklanması yerine, yazılı şekilde kamu davasının durmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A.

Şüpheli hakkında, 29.12.2014 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 09.01.2015 tarihli ve 2015/1056 Soruşturma, 2015/29 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması,

kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, erteleme karar içeriğinde, karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru süresinin "tebliğ"den itibaren başlayacağının açıkça gösterilmediği, erteleme kararının şüpheliye 05.02.2015 tarihinde bizzat tebliğ edilmesine rağmen kesinleşmesi beklenilmeden tedbirin infazı için kararın 19.01.2015 tarihinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve tedbirin infazına 23.01.2015 tarihinde başlanıldığı, B.

Şüphelinin, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında uyuşturucu madde kullanımına devam ettiğinin bildirilmesi üzerine, erteleme kararının kaldırılarak Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 06.01.2017 tarihli ve 2016/43760 Soruşturma, 2016/14193 Esas, 2016/11447 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı, C. Mersin

14. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 28.11.2022 tarihli ve 2022/869 Esas, 2022/815 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca " kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmeden denetim süresinin de başlamayacağı, bu nedenle tedavi tedbirinin ihlalinin söz konusu olamayacağı,

bu hususun kovuşturma şartının oluşmadığı" gerekçesi ile "durmasına" ve "Karar kesinleştiğinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usule uygun olarak tebliğ edilip kesinleştirilip sonrasında tedavi denetim vs. gerekli işlemlerin yapılması için dosyanın MERSİN CBS'YE GÖNDERİLMESİNE" karar verildiği, hükmün, itiraz edilmeksizin kesinleştiği, Anlaşılmıştır. D.

Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191. maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda sanığa, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği,

"Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye hakkında verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı,

Sanık hakkında Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karar şüpheliye tebliğ edilmiş ise de, erteleme karar içeriğinde, karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru süresinin "tebliğ"den itibaren başlayacağının açıkça gösterilmediği,

Anayasanın Temel Hak ve Hürriyetlerin Korunması başlıklı 40. maddesindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK'nın 191/2. ve 5271 sayılı CMK'nın 171., 172. ve 173. maddeleri uyarınca, başvurulacak kanun yolunun, merciinin, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerekmekte olup;

"kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen "tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin karar içeriğinde, karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru süresinin "tebliğ"den itibaren başlayacağının gösterilmemesi nedeniyle erteleme kararının usûlüne uygun şekilde kesinleştiğinden söz edilemeyeceği, usûlsüz olarak verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi, beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı,

kararın kesinleşmemesi nedeniyle beş yıllık erteleme süresi işlemeye başlamadığından yükümlülük ihlâlinden söz edilemeyeceği anlaşıldığından. Mahkemesince; açılan kamu davası hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilmesi hukuka uygun olduğundan, Kanun yararına bozma istemi ve tebliğnamede yer alan bozma gerekçesi yerinde görülmemiş, talebin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

III. KARAR