Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/414 K.2025/11612

... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.03.2019 tarih, 2018/20 Esas ve 2019/60 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında ayrı ayrı mahkûmiyet hükmü verildiği, bu hükme karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 02.11.2020 tarihli 2019/1181 Esas ve 2020/696 Karar sayılı kararı ile hükümlerin düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği, bu karar aleyhine temyiz yasa yoluna başvurulması sonucu Dairemizin

27.09.2022 tarihli, 2021/1873 Esas ve 2022/9604 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün sanıklar lehine bozulduğu, bozma üzerine ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.06.2023 tarih, 2022/350 Esas ve 2023/206 Karar sayılı kararı ile bozmaya uyularak sanıklar hakkında yeniden mahkûmiyet hükmü verildiği, bu kararın sanıklar müdafilerince istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesince 24.10.2023 tarihli ve 2023/1440 Esas, 2023/1235 Karar sayılı kararı ile hükümlerin düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla;

Bölge Adliye Mahkemesinin daha önce Yargıtay incelemesinden geçen İlk Derece Mahkeme kararlarını inceleme yetkisi bulunmadığı, anılan hükme karşı kanun yolu incelemesinin Yargıtay tarafından yapılacağı, bu nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 24.10.2023 tarihli ve 2023/1440 Esas, 2023/1235 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun olduğu belirlenerek, ...

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.06.2023 tarih, 2022/350 Esas ve 2023/206 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

Dairemizin bozma kararı üzerine, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 30/1. maddesinde yer alan hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 2. Yeterli ve kesin delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Kararın hukuka ve kanuna aykırı olduğuna, İlişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle

1. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, delil değerlendirilmesinin hatalı yapıldığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,. 4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir.

C. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle

1. Yeterli, somut delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Diğer sanıkların beyanlarının atf-ı cürüm niteliğinde olduğuna, 3. Kararın hukuka aykırı olduğuna, 4. Bozma ilamına uyulmadığına, sanığa daha ağır ceza verildiğine, İlişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Bozmaya uyulduğu, İlk Derece Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

1. Sanık hakkında gün para cezası adli para cezasına çevrilirken uygulanan madde fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılmasının,

2. Hüküm fıkrasının sanık hakkında adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümünde; TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlerden birinin ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin sanığa ihtar edilmesi ile yetinilmesi yerine, infazı kısıtlar şekilde ödenmeyen adli para cezasının 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesine göre kamuya yararlı bir işte çalışma şeklinde infaz edilebileceğinin de ihtar edilmesinin,

Hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

B. Sanıklar Mahir ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden;

Bozmaya uyulduğu, İlk Derece Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin hukuka uygun olarak toplandığı anlaşılmakla sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak aşağıda belirtilenler dışında hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Hüküm fıkrasının sanıklar hakkında adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümlerinde; 5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlerden birinin ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin sanığa ihtar edilmesi ile yetinilmesi yerine, infazı kısıtlar şekilde ödenmeyen adli para cezasının 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesine göre kamuya yararlı bir işte çalışma şeklinde infaz edilebileceğinin de ihtar edilmesinin,

Hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR