Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/4176 K.2025/10294

Gaziosmanpaşa 2.Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 43/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 18.12.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 07.02.2024 tarihli ve 2023/22944 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.03.2024 tarihli ve .... sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.03.2024 tarihli ve ... sayılı kanun yararına bozma isteminin; " Dosya kapsamına göre, Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesince tekerrüre esas alınan, Gaziosmanpaşa

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/05/2019 tarihli ve 2017/555 esas, 2019/412 sayılı ilâmına konu suçun işlendiği tarihin 27/05/2014 olduğu ve kayden 07/07/1996 doğumlu olan sanığın söz konusu ilâma konu suçu işlediği tarihte 15-18 yaş grubu aralığında bulunduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 58/5. maddesinde yer alan “Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz” şeklindeki hüküm ile sanığın adlî sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek surette başkaca bir mahkûmiyet kaydının bulunmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde,

sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. " Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 19.06.2020 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarından yapılan soruşturma sonunda, Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 01.02.2021 tarihli ve 2020/34051 Soruşturma, 2021/1370 Esas, 2021/1225 sayılı iddianamesi ile Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesine doğrudan kamu davası açıldığı, 2021/54 Esasa kaydedildiği, B.

Yine şüpheli hakkında, 14.09.2020 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 12.02.2021 tarihli ve 2021/1276 Soruşturma, 2021/1955 Esas, 2021/1751 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasının, Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2021 tarihli ve 2021/89 Esas, 2021/133 Karar sayılı birleştirme kararı ile 2021/54 Esas sayılı davası ile birleştirilmesine karar verildiği, C.

Yapılan yargılama sonucunda, Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 09.12.2021 tarihli ve 2021/54 Esas, 2021/628 Karar sayılı kararı ile; sanığın 5237 sayılı TCK’nın 191/1, 43/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın 5237 sayılı TCK’nın 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği, Anlaşılmıştır. D.

Dosya kapsamına göre, sanığın cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de, tekerrüre esas alınan Gaziosmanpaşa

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.05.2019 tarihli ve 2017/555 Esas, 2019/412 Karar sayılı kararına ilişkin suçun işlendiği 27.05.2014 tarihinde 18 yaşından küçük olduğu, dolayısıyla 5237 sayılı TCK'nın 58/5. maddesinde yer alan "Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz." şeklindeki düzenleme gereğince söz konusu kararın tekerrüre esas alınamayacağı, sanığa ait adli sicil kaydının incelenmesinde de tekerrüre esas alınabilecek başkaca bir karar olmadığı anlaşıldığından, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür. E. 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi.

"Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder." şeklinde düzenlenmiş olup, kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, B. Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2021 tarihli ve 2021/54 Esas, 2021/628 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, C.