Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/448 K.2024/16139

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanığın duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Adana

10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.03.2018 tarihli ve 2017/342 Esas, 2018/114 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 10 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. B.

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 10.04.2018 tarihli ve 2018/919 Esas, 2018/950 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. C. Adana Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 23.05.2023 tarihli ve 2021/18156 Esas, 2023/4642 Karar sayılı kararı ile; " Hükmün verildiği ve sanığın hazır bulunduğu 08.03.2018 tarihli celsede, sanıktan son sözü sorulmadan duruşmanın bitirilip hüküm verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin son fıkrasındaki "Hükümden önce son söz, hazır bulunan sanığa verilir." emredici hükmüne aykırı hareket edilerek savunma hakkının kısıtlanması,

hukuka aykırı görülmüştür. " nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. D.Adana

10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.11.2023 tarihli ve 2023/283 Esas, 2023/408 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 10 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle. 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine, 3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) yapılan incelemede başkaca tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunmayan sanık hakkında tekerrüre esas alınan Bozova Asliye Ceza Mahkemesinin 25.03.2014 tarihli 2013/189 Esas, 2014/91 Karar sayılı kararının temyiz incelemesi sonucunda onanmasına karar verilerek 28.05.2019 tarihinde kesinleştiği anlaşıldığından, suç tarihinden sonra kesinleşen hükmün tekerrüre esas alınmasının hukuka aykırı olduğu, Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana

10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.11.2023 tarihli ve 2023/283 Esas, 2023/408 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, Tekerrüre ilişkin bölümünün çıkarılması suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana