Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/5357 K.2024/26369

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a. maddesinin 04.04.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 27.03.2015 tarihli 6638 sayılı kanunla düzenlenmesi karşısında, suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a. maddesinin bulunmaması nedeniyle tebliğnamedeki ''5237 sayılı TCK'nın 188/4-a' şeklinde uygulama bendi gösterilmesi gerektiğine ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyulduğu, Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak.

1. Başkale Cumhuriyet Başsavcılığı Emanet Memurluğunun 2014/105 sırasında kayıtlı tensiben müsadere edilen dışında inceleme ve analiz sonucu iade edilen ve Ankara Jandarma Kriminal Daire Başkanlığında bulunan şahit numune olarak alınan miktar da dahil olmak üzere bakiye uyuşturucu maddenin 5237 sayılı TCK'nın 54/4. maddesi yerine 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

2. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması açısından, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile 7242 sayılı Kanun kapsamında yapılan değişiklikler göz önüne alınarak, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, 3. Dairemizin bozma kararı öncesinde kurulan hükümde sanık aleyhine temyiz talebinin bulunmaması ve bu itibarla ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle verilen cezanın önceki cezadan daha ağır olamayacağı hususunun gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan.

1- Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin 14. maddesinde yer alan ''5237 sayılı TCK.nın 54. maddesi '' ibaresinin çıkarılarak yerine “5237 sayılı TCK'nın 54/4. maddesi” ibaresinin eklenmesi, 2- 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler sonrası oluşan duruma göre, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına,” ibarelerinin yazılması,