Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/6207 K.2025/13600

Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf incelemesinden geçmeksizin 06.06.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 14.05.2024 tarihli ve 2024/2522 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.05.2024 tarihli ve KYB - 2024/57103 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.05.2024 tarihli ve KYB - 2024/57103 sayılı kanun yararına bozma isteminin; " Sanık hakkında inceleme konusu 20/05/2019 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan dolayı Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 24/09/2019 tarihli ve 2019/32313 soruşturma, 2019/20310 esas, 2019/2591 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı ve yapılan yargılama sonunda, Adana

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/04/2021 tarihli kararı ile 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmedildiği, anılan kararın süresinde istinaf kanun yoluna başvurulmayarak kesinleştiği, Yine, sanığın inceleme dışı 21/04/2019 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçlarından dolayı Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 02/10/2019 tarihli ve 2019/26591 soruşturma, 2019/21161 esas, 2019/16796 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı ve yapılan yargılama sonunda Adana

32. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/07/2020 tarihli ve 2019/373 esas, 2020/234 sayılı kararı ile 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedildiği, anılan kararın Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 27/09/2022 tarihli ve 2021/60 esas, 2022/1478 sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleştiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308/A maddesi kapsamında Adana Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesinin 27/09/2022 tarihli ve 2021/60 esas, 2022/1478 sayılı kararına yönelik itiraz başvurusunda bulunulabileceği gözetilerek yapılan incelemede.

Sanığın her iki eyleminin ilk hukukî kesintiyi oluşturan Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 24/09/2019 tarihli iddianameden önce olması karşısında, birleştirme kararı verilerek, tek bir uyuşturucu madde kullanmak suçundan mahkûmiyet kararı verilip, zincirleme suç hükümleri uygulanması gerektiği gözetilmeyerek, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/434 Esas ve 2021/125 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde: 1. Şüpheli hakkında, 20.05.2019 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 24.09.2019 tarihli ve 2019/32313 Soruşturma, 2019/20310 Esas, 2019/2591 sayılı iddianamesi ile Adana

4. Ağır Ceza Mahkemesine, uyuşturucu madde ticareti yapma suçuyla birlikte, TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan kamu davası açıldığı,

2. Yapılan yargılama sonucunda, Adana 4.Ağır Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 20.04.2021 tarihli ve 2019/434 Esas, 2021/125 Karar sayılı kararı ile, sanığın TCK'nın 191/1 ve 62.maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği, Anlaşılmıştır. B. Adana 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/373 Esas ve 2020/234 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde:

1. Sanık hakkında, 21.04.2019 tarihli aynı nev' i eylemden dolayı yapılan soruşturma sonunda Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 02.10.2019 tarihli ve 2019/26591 Soruşturma, 2019/21161 Esas, 2019/16796 sayılı iddianamesi ile Adana 32. Asliye Ceza Mahkemesine, TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan kamu davası açıldığı, 2. Yapılan yargılama sonucunda, Adana

32. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.07.2020 tarihli ve 2019/373 Esas, 2020/234 Karar sayılı kararı ile, sanığın, TCK'nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın istinaf kanun yoluna başvurduğu, 3. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 27.09.2022 tarihli ve 2021/60 Esas, 2022/1478 Karar sayılı kararı ile, istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak karar verildiği, Anlaşılmıştır. C.

Kanun yararına bozma istemi ve tebliğnamede mahkeme adının "Adana 4.Ağır Ceza Mahkemesi" yerine "Adana

4. Asliye Ceza Mahkemesi" olarak yazılması maddi hata kabul edilerek yapılan incelemede: Zincirleme suça dâhil olan bir suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ve bu karar kesinleşmiş ise, zincirleme suça konu ikinci suçla ilgili olarak mahkemece; kesinleşen hükme konu eylem de gözönüne alınarak zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle hüküm kurulması, kesinleşen hükümdeki cezanın sonuç cezadan indirilmesi, böylece yargılaması devam eden suça ilişkin cezanın belirlenmesi gerektiği dikkate alındığında, Adana

4. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.04.2021 tarihli kararına konu suç tarihinin 20.05.2019 olduğu, iddianame tarihinin 24.09.2019 olduğu, Adana 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.07.2020 tarihli kararına konu suç tarihinin 21.04.2019 olduğu, iddianame düzenlenme tarihinin ise 02.10.2019 olduğu, sanığın her iki eylemini de 24.09.2019 tarihli ilk iddianameden önce işlediği ve eylemlerin aynı mahiyette olduğu, Adana

32. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.07.2020 tarihli ve 2019/373 Esas, 2020/234 Karar sayılı mahkûmiyet kararının, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 27.09.2022 tarihli ve 2021/60 Esas, 2022/1478 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddi kararı ile kesinleştiği anlaşıldığından, Mahkemece.

Sanığın 20.05.20 19... .04.2019 tarihli eylemlerinin ilk iddianameden önce işlenmesi nedeniyle TCK'nın 43.maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümleri uyarınca hüküm kurulup, evvelce kesinleşen Adana

32. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.07.2020 tarihli ve 2019/373 Esas, 2020/234 Karar sayılı kararında belirlenen cezanın mahsup edilmesi ve aradaki fark kadar ek cezaya hükmolunması suretiyle bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi kısmen değişik gerekçe ile yerinde görülmüştür.

III. KARAR