KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2024/6370 E., 2025/8411 K.
- Karar tarihi
- 18 Eylül 2025
- Konu
- Uyusturucu Suclari
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2024/71 E., 2024/159 K
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Düzeltilerek onama
Karar Detayı
361 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
Dairemizin bozma kararı üzerine, İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle. 1. Delillerinin değerlendirilmesinde yanılgıya düşüldüğüne, 2. Mahkûmiyete yetecek kesin delil bulunmadığına, İlişkindir.
III. GEREKÇE
1. Dairemizin bozma ilamında belirtilen Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/105 Esas, 2020/427 Karar sayılı kararına konu 13.12.2018 tarihli suç ile temyiz incelemesine konu 14.05.2019 tarihli suçların zincirleme suç oluşturduğunun kabul edildiği ancak hüküm kurulurken incelemeye konu dosya ve Antalya
3. Ağır Ceza Mahkemesinin söz konusu dosyası dikkate alınarak zincire dahil olan her suç yönünden ilgili ceza maddelerinin hükümleri olaylara uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması, sonuç cezalardan en ağır olanına 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi uygulanmak suretiyle sanık hakkında sonuç cezanın tayin edilmesi ve sonuç cezanın, Antalya
3. Ağır Ceza Mahkemesinin kesinleşen hükmündeki sonuç cezadan fazla olması halinde, 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi uygulanmak suretiyle kurulan hükümde “kesinleşen cezanın sonuç cezadan mahsup edilerek ek cezanın infazına karar verilmesi", aksi halde “ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılarak hükmün karıştırılması, 2. İstanbul
20. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.01.2021 tarihli ve 2019/622 Esas, 2021/35 Karar sayılı kararında hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de, ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı, bu hüküm yönünden aleyhe istinaf talebi olmamasına rağmen sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 283. maddesine aykırı davranılması, Hukuka aykırı görülmüştür.