Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/6445 K.2024/24042

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: Gerekçeli karar başlığında suçun "Uyuşturucu madde ithal etme" yerine "Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal etme" olarak yazılması Mahkemesince düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yeniden yapılan yargılamadan önce, 04.06.2010, 26.04.2011 ve 14.03.2012 tarihli celselerde sanığın savunmasının müdafii eşliğinde alındığı, sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmünün açıklandığı 08.04.2013 tarihli celsede, sanık ve müdafiinin hazır olduğu, esas hakkındaki savunmaların alındığı ve sanığa son söz hakkının verildiği, aslında Türk Hukukuna göre gıyapta mahkûmiyet kararı verilmediği;

buna rağmen cezanın infazı aşamasında İspanya'da bulunan sanığın iadesi isteğinde İspanya yetkili makamlarının teminat talebi karşısında, İspanya ve ülkemizin taraf olduğu Suçluların İadesine Dair Avrupa Sözleşmesine Ek İkinci Protokolün 3/1. maddesinde düzenlenen "Akit Taraflardan birinin diğer bir Akit Taraftan, bir kimsenin gıyabında verilmiş bir mahkumiyetin veya tutuklama kararının infazı için iadesini istemesi halinde, Talep edilen Taraf, karara yol açan soruşturmada, suçla itham olunan bir kimseye tanınması gereken asgari savunma haklarının tanınmadığı görüşünde ise, bu nedenle iade talebini reddedebilir.

Bununla birlikte, Talep eden Tarafın, iadesi istenilen kişiye savunma haklarını teminat altına alacak şekilde yeniden yargılanma hakkı verileceğine dair yeterli görülecek teminatı vermesi halinde, iade talebi yerine getirilecektir." hükmü gözetilerek, Mahkemesince 18.08.2022 tarihli ek karar ile yeniden yargılanma ve savunma hakkı güvencesi verilerek iadesi sağlanan sanığın, yeniden yapılan yargılaması aşamasında 06.06.2023 tarihli celsede, sanık ve müdafiinin hazır olduğu, esas hakkındaki savunmaların alındığı ve sanığa son söz hakkının verildiği;

yargılamanın yenilenmesinden önce ve iadesinden sonra istikrarlı olarak hükme esas alınan iletişim tespit tutanaklarının içeriğinin uyuşturucu madde ithal etme suçuna ilişkin olmadığının savunulduğu, ancak iletişim tespit tutanaklarında sanığa ait olduğu belirtilen konuşmaların gerçekte sanık tarafından yapılmadığına dair bir itirazda bulunulmadığı gibi yargılamanın yenilenmesinden sonra dosyaya yenilik katacak nitelikte herhangi bir delil sunulmadığı,

sanık ve müdafiinin savunmalarının ve dosya kapsamında mevcut delillerin özellikle iletişim tespit tutanaklarının ayrıntılı olarak Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun denetiminden geçtiği ve yeniden yargılama sonrasında mahkeme kabulünde bu tespitlerden yararlanıldığının ve tüm delillerin birlikte değerlendirildiğinin belirtildiği anlaşılmakla; sanık ve müdafii tarafından yargılamanın yenilenmesi aşamasında kovuşturmanın genişletilmesini gerektirecek sübuta etkili yeni bir delil ileri sürülemediği tespit edilerek yapılan incelemede: Yeniden yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı,

delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, dava dosyası kapsamına uygun ve gerekçeleri denetime imkân verecek şekilde tutanaklara yansıtılarak mahkemece kabul ve takdir kılınan önceki hükmün onaylanmasına dair kararda hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından; sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 15.10.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(K.O) (K.O) KARŞI OY GEREKÇESİ “Uyuşturucu madde ithal etme” suçundan hükmolunan cezasının infazı amacıyla kırmızı bültenle uluslararası düzeyde aranmakta iken İspanya’da yakalanan sanık hakkında, İspanya makamlarının Suçluların İadesine Dair Avrupa Sözleşmesine Ek İkinci Protokolün 3. maddesi uyarınca yaptığı talep üzerine, iade edilmesi halinde yeniden yargılanacağına dair teminat verilmesi sonrasında Türkiye’ye iade edilen sanık hakkında Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yeniden yargılama neticesinde, 5271 sayılı CMK’nın 323. maddesi uyarınca önceki mahkûmiyet hükmünün onaylanmasına karar verilmiştir.

6706 sayılı Cezaî Konularda Uluslararası Adlî İş Birliği Kanunu’nun 5. maddesindeki, “Adlî iş birliği talepleri yerine getirilirken, bu Kanunda ve diğer kanunlarda hüküm bulunmayan hallerde, 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu hükümleri uygulanır”şeklindeki düzenleme gereğince, yabancı ülkeden iade edilen kişilerin yeniden yargılanması da CMK hükümlerine göre yapılacak olmakla birlikte, bu tür yargılamalarda işin uluslararası adli iş birliği boyutlarının mevcut olduğu göz önünde bulundurularak hareket edilmelidir.

Yukarıda belirtilen Ek Protokol uyarınca yapılan yeniden yargılamada, yabancı devlet makamlarına verilen teminatın gereği olarak, dosyada mevcut deliller serbestçe değerlendirilerek bir sonuca varılması gerekirken.

Mahkemece, dosya kapsamına göre aslında sanığın beraatına karar verilmesi gerektiği, ancak daha önce sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması yönünde verilmiş olan Yargıtay Ceza Genel Kurulu (CGK) kararına uyulmasının zorunlu olduğu belirtilerek, sanık ve müdafiinin yargılamanın yenilenmesi kapsamındaki talepleri ile dosyadaki deliller serbestçe tartışılıp değerlendirilmeden, sadece CGK kararının gerekçesi tekrar edilmek suretiyle önceki mahkûmiyet hükmünün onaylanmasına karar verilmiştir.

Yeniden yargılamaya ilişkin Mahkeme kararının gerekçesinde, yargılamanın safahatı anlatılırken, daha önce verilmiş olan CGK kararından bahsedilebileceği gibi hüküm kurulurken CGK kararındaki tespitlerden de yararlanılması mümkündür. Ancak, CGK kararının bağlayıcı olduğu ön kabulüyle yeniden yargılama yapılması, önceki ve yeni delillerin birlikte serbestçe takdir edilmesini gerektiren yargılamanın yenilenmesi kurumunun amacıyla bağdaşmamaktadır.

Zira sonucu baştan belli olan bir yargılama, usulen yeniden yargılama gibi görünse de esasında yeniden yargılama olarak kabul edilemez.