Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/678 K.2024/18887

Dairemizin, 19.10.2023 tarihli ve 2023/7811 Esas, 2023/8917 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.01.2024 tarihli ve 10 - 2023/40178 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanığın ''beraatini talep ettiğini, tedavi kapsamında bulunduğunu'' ifade eden temyiz başvurusunda temyiz sebebinin gösterildiği sebebin maddi gerçeğin ortaya çıkmasına yönelik olduğu kabul edilerek temyiz isteminin kabulü ile dosyanın esastan incelenmesi ve yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, gerekçeye, eylemin nitelendirilmesine göre, sanığın mahçup olduğuna, beraati gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yüzüne karşı verilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde, 17.03.2023 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR