Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/8698 K.2024/26347

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesince, sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusuna ilişkin olarak duruşmalı yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle. 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 3. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, İlişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında, 21.03.2017 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 26.12.2017 tarihli ve 2017/40454 Soruşturma, 2017/11906 Esas, 2017/8804 sayılı iddianamesi ile Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesine, TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan kamu davası açılmıştır. İddianamede; daha önce kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, ihlâl nedeniyle dava açıldığı, Denizli

5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/526 Esas, 2017/971 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verildiği, yeniden erteleme kararı verilemeyeceği hususu belirtilmiştir. Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/526 Esas ve 2017/971 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde ise. Sanık hakkında, 04.06.2014 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının tarihsiz (UYAP onay tarihi.

27.10.2014) ve 2014/17581 Soruşturma, 2014/68 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun’un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması,

kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verilmiş, karar 10.11.2014 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilmiştir.

Sanığın erteleme süresi içerisinde, 17.06.2017 tarihinde yeniden uyuşturucu madde kullanması nedeniyle erteleme kararı kaldırılarak Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 26.07.2017 tarihli ve 2014/17581 Soruşturma, 2017/6839 Esas, 2017/5003 sayılı iddianamesi ile Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmış, yapılan yargılama sonucunda verilen Denizli

5. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.12.2017 tarihli ve 2017/526 Esas, 2017/971 Karar sayılı, TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 51. maddesi uyarınca cezanın ertelenmesine dair kararına karşı, Adalet Bakanlığının 13.05.2022 tarihli ve 2021/29321 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemi üzerine, Dairemizin 22.05.2023 tarihli ve 2022/10226 Esas, 2023/4564 Karar sayılı kararı ile hükmün kanun yararına bozulmasından sonra, Denizli

5. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.09.2023 tarihli ve 2017/526 Esas, 2017/971 Karar sayılı ek kararı ile, sanığın 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 23.11.2023 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği, anlaşılmıştır.

Her iki dosyanın birlikte değerlendirilmesinde. 27.10.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 10.11.2014 tarihinde tebliğ edilmesini takiben itiraz edilmeksizin kesinleşmesinden sonra işlenen, inceleme konusu 21.03.2017 tarihli eylemin ayrı bir suç olmayıp erteleme kararının ihlâli niteliğinde olduğu, bu nedenle TCK'nın 191/5. maddesi uyarınca ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamayacağı, 17.06.2017 tarihli eylemin henüz iddianame düzenlenmeden işlenmesi ve eylemler arasında hukuki kesinti bulunmaması nedeniyle TCK'nın 43. maddesi kapsamında zincirleme suç oluşturacağının anlaşılması karşısında.

Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.09.2023 tarihli ve 2017/526 Esas, 2017/971 Karar sayılı ek kararına karşı kanun yararına bozma yoluna gidilmesi için ihbarda bulunulması, kararın kanun yararına bozulması halinde her iki davanın birleştirilmesi ve sanığın tüm eylemlerinin birlikte değerlendirilerek hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı görülmüş Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

IV. KARAR