Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/9307 K.2025/12658

Sivas 8. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 18.01.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 31.10.2024 tarihli ve 2024/2834 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.11.2024 tarihli ve KYB - 2024/112609 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.11.2024 tarihli ve KYB - 2024/112609 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay

18. Ceza Dairesinin 16/09/2020 tarihli ve 2020/596 esas, 2020/9590 karar sayılı ilâmında yer alan, "Bozma öncesindeki hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi karşısında, bozma sonrası verilen kararda sanık hakkında cezayı aleyhe değiştirme yasağı gözetilmeyerek fazla cezaya hükmolunması suretiyle, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine aykırı davranılması" şeklindeki açıklamalar ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun "Davaya yeniden bakacak mahkemenin işlemleri" başlıklı 307/5. maddesinde yer alan, "Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 262 nci maddede gösterilen kimselerce temyiz edilmişse,

yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz." şeklindeki düzenleme uyarınca, bozma öncesi tayin olunan cezanın sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceğinin anlaşılması karşısında, yeniden kurulan hükümde netice cezanın 1 yıl 8 ay hapis olarak belirlenmesi gerekirken, 2 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi ve yine anılan cezanın birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi yerine ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine hükmedilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Sivas 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/333 Esas ve 2023/15 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde. Şüpheli hakkında, 13.03.2019 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 20.05.2019 tarihli ve 2019/3841 Soruşturma, 2019/2586 Esas, 2019/1903 sayılı iddianamesi ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan kamu davası açıldığı, iddianamede.

Kemer Cumhuriyet Başsavcılığınca daha önce 11.09.2017 tarihli aynı nev'iden suç nedeniyle 2017/4762 sayılı soruşturmada kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, ihlal nedeniyle 23.02.2018 tarihinde kamu davası açıldığından yeniden erteleme kararı verilemeyeceği hususunun belirtildiği, 1. Sivas

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.11.2019 tarihli ve 2019/612 Esas, 2019/1424 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, sanık müdafiinin istinaf kanun yoluna başvurduğu, 2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin 07.02.2020 tarihli ve 2019/550 Esas, 2020/171 Karar sayılı kararı ile, sanığın 11.09.2017 tarihli eylemi nedeniyle Kemer Cumhuriyet Başsavcılığınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, denetime uymadığından Kemer 2. Asliye Ceza Mahkemesince kamu davası açıldığı, Kemer 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.04.2019 tarihli görevsizlik kararı üzerine, Antalya

3. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.10.2019 tarihli kararı ile sanığın beraatine karar verildiği, beraat kararının 04.11.2019 tarihinde kesinleştiği, dolayısıyla kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ortadan kalktığı, sanığın 13.03.2019 tarihli eylemi nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi gerektiğinden durma kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildiği, 3. Bozmadan sonra, Sivas

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2020 tarihli ve 2020/158 Esas, 2020/652 Karar sayılı kararı ile kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca kamu davasının durmasına, erteleme kararı verilmesi için Sivas Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verildiği, durma kararının 19.11.2020 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

4. Durma kararından sonra, Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 09.03.2022 tarihli ve 2022/2907 Soruşturma, 2022/109 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik ve tedavi tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması,

kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın 25.03.2022 tarihinde tebliğ edilerek 12.04.2022 tarihinde kesinleşmesini takiben tedbirin infazı için Sivas Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

5. Yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 16.06.2022 tarihli ve 2022/2907 Soruşturma, 2022/2619 Esas, 2022/1929 sayılı iddianamesi ile Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, 6. Sivas

8. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 10.01.2023 tarihli ve 2022/333 Esas, 2023/15 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin kesinleştiği, Anlaşılmıştır. B. Dayanak alınan Kemer 2. Asliye Ceza Mahkemesi kararının incelenmesinde.

Sanık hakkında, 11.09.2017 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda Kemer Cumhuriyet Başsavcılığınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, sanığın denetim yükümlülüklerine uygun davranmaması nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açıldığı, Kemer

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.04.2019 tarihli ve 2018/301 Esas, 2019/222 Karar sayılı kararı ile eylemin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesini takiben, Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.10.2019 tarihli ve 2019/379 Esas, 2019/508 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verildiği, beraat kararının 04.11.2019 tarihinde kesinleştiği, anlaşılmıştır. C.

Dosya kapsamına göre. 5271 sayılı CMK'nın 283. maddesinde "İstinaf yoluna yalnız sanık lehine başvurulmuşsa, yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz." hükmüne yer verilmiştir. Yine, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinde düzenlenen tekerrür, Kanun'un güvenlik tedbirlerine ilişkin bölümünde yer almasına rağmen maddi ceza hukukuna ilişkin olup hükümlülüğün yasal sonucu değildir.

5275 sayılı Kanun'daki düzenlemeler uyarınca ikinci kez mükerrirliğin infaz açısından daha ağır sonuçlar içerdiği açıktır. Bu nedenle tekerrür hükmü, kazanılmış hak oluşturacak, başka bir ifadeyle aleyhe değiştirme yasağına konu olacaktır. Somut olayda, hükümlü ... hakkında aynı suçla ilgili Sivas

1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 1 yıl 8 ay hapis cezası ve cezanın birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair karar sırf sanık lehine istinaf edilmiş olması nedeniyle bozma öncesi tayin olunan cezanın sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceği anlaşıldığından, istinaf bozması sonrası yeniden kurulan hükümde sonuç cezanın 1 yıl 8 ay hapis olarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, 2 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi ve cezanın birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi yerine ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür. D. 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d maddesi. "Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay Ceza Dairesi doğrudan hükmeder." şeklinde düzenlenmiş olup kanun yarraına bozma istemi yerinde görülmekle, 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, B. Sivas 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.01.2023 tarihli ve 2022/333 Esas, 2023/15 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, C. 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden.

Hüküm fıkrasının. 1. paragrafında yer alan "2 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ibaresinden sonra gelmek üzere, "SANIĞIN KAZANILMIŞ HAKKI GÖZETİLEREK HAPİS CEZASININ 1 YIL 8 AY HAPİS CEZASI OLARAK UYGULANMASINA" ibaresinin eklenmesine, Hüküm fıkrasının; ikinci kez tekerrür uygulamasına ilişkin 7. paragrafının hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine "Antalya Kemer