Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2025/1167 K.2025/4773

Kanun’un 308/2. maddesi ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 07.07.2020 tarihli ve 2020/173 sayılı kararının I/4 maddesi gereğince 20. Ceza Dairesinin 02.09.2020 tarihinden geçerli olmak üzere kapatılmasına, 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 23.01.2020 tarih ve 2020/1 sayılı işbölümü kararı ile 20. Ceza Dairesine verilen ve bu Dairenin arşivinde bulunan işlerin 02.09.2020 tarihi itibariyle

10. Ceza Dairesine UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmesi üzerine, Dairemizce incelenmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmakla, yapılan incelemede:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, "...Söz konusu yasal düzenleme açısından dosya içerikleri incelendiğinde; sanığın 11/11/2011 ve 13/12/2011 tarihlerinde gizli soruşturmacılara esrar satmak suretiyle işlemiş olduğu uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçuna ilişkin olarak 19/03/2012 tarihli iddianame ile, Adana

1. Ağır Ceza Mahkemesi'ne kamu davası açıldığı, mahkemece yapılan yargılama sonucunda mahkemenin 22/10/2015 tarih, 2015/228 Esas, 2015/473 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğu; temyiz başvurusu üzerine Yargıtay

10. Ceza Dairesi'nin 29/03/2016 tarih, 2016/709 Esas, 2016/1033 Karar sayılı kararı ile hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmek suretiyle kesinleştiği; itiraza konu dosyada ise sanık hakkında 27/02/2012 tarihli eylemi nedeniyle 01/03/2012 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı, suç tarihleri ve iddianame tarihlerine göre her iki eylem arasında herhangi bir hukuki kesintinin bulunmadığı anlaşılmakla; mahkemece her iki dosyadaki tüm deliller birlikte incelenip, eylemlerin tek suç, iki ayrı suç ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra,

zincirleme suç oluşturduğunun kabul edilmesi durumunda, ağır sonuç doğuran suç esas alınarak belirlenecek cezanın, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi gereğince artırılması ve böylece bulunacak sonuç cezanın, kesinleşen hükümdeki sonuç cezadan "fazla olması halinde" aradaki fark kadar "ek cezaya hükmolunması", aksi halde "ek ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmayla sanığın aleyhine sonuç doğuracak şekilde eylemlerin iki ayrı suçu oluşturduğu kabul edilerek iki ayrı mahkumiyet kararı verilmesi ve bu kararın Yargıtay (kapatılan)

20. Ceza Dairesi'nin itiraza konu kararı ile onanmasına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu" gerekçesiyle onama ilamının kaldırılmasına ve hükmün bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanık hakkında, incelemeye konu 27.02.2012 tarihli eylemi nedeniyle 01.03.2012 tarihli iddianameyle uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde Adana 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 26.11.2012 tarih, 2012/128 Esas, 2012/415 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğu, temyiz başvurusu üzerine Yargıtay (Kapatılan)

20. Ceza Dairesinin 09.01.2019 tarihli, 2015/10861 Esas, 2019/153 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyet hükmünün onanmasına karar verildiği; sanığın 11.11.2011 ve 13.12.2011 tarihli gizli soruşturmacıya uyuşturucu madde satma eylemleri nedeniyle 19.03.2012 tarihli iddianame ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan başka bir kamu davası açıldığı ve yapılan yargılama neticesinde Adana

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.10.2015 tarih, 2015/228 Esas ve 2015/473 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyet kararı verildiği, kararın Dairemizin 29.03.2016 tarih, 2016/709 Esas ve 2016/1033 Karar sayılı ilamı ile düzeltilerek onanarak kesinleştiği; suç tarihleri ve iddianame tarihlerine göre her iki eylem arasında hukuki kesintinin bulunmadığı anlaşılmakla, her iki dosyadaki tüm deliller birlikte incelenip, eylemlerin tek suç, iki ayrı suç ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra zincirleme suç oluşturduğunun kabul edilmesi durumunda;

ağır sonuç doğuran suç esas alınarak belirlenecek cezanın, zincirleme suç nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi gereğince artırılması ve böylece bulunacak sonuç cezanın, kesinleşen hükümdeki sonuç cezadan “fazla olması halinde” 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uygulanmak suretiyle kurulan hükümde “kesinleşen cezanın sonuç cezadan mahsup edilerek ek cezanın infazına karar verilmesi", aksi halde “ ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması hukuka aykırı olduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

A. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, B. 5271 sayılı CMK'nın 308/2. maddesi gereği Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesinin, 09.01.2019 tarihli ve 2015/10861 Esas, 2019/153 Karar sayılı onama ilâmının KALDIRILMASINA, C. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana