Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2025/2123 K.2025/6962

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İzmir 21. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle. 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 3. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 4. Arama işleminin hukuka aykırı olduğuna, 5. 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesinin sanık hakkında uygulanmaması gerektiğine, 6. Sanık hakkında ikinci kez mükerrir hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

7. Eksik araştırma yapıldığına, 8. Sanığın derdest bağlantılı dosyası olduğuna ve her iki davanın birlikte görülmesi gerektiğine, İlişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesinin uygulanmasına ve arama işleminde bir hukuka aykırılık bulunmadığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, ayrıca sanığın derdest dosyası ile iş bu dosya arasında hukuki kesinti oluştuğu ve araştırılacak başkaca bir husus da kalmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş;

hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının “Malatya

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.09.2016 tarih ve 2016/219 Esas ve 2016/317 Karar” sayılı ilama istinaden ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmişse de, mahkemece tekerrüre esas alınan belirtilen ilam içerisinde tekerrüre esas alınan bir ilam bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın adli sicil kaydında yer alan “İzmir

32. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2022 tarih ve 2022/359 Esas ve 2022/383 Karar” sayılı ilamıyla 5237 sayılı TCK’nın 191/1, 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl 1 ay hapis cezasına ilişkin hükmün ikinci kez tekerrrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesinin, hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, Sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ilişkin 8 numaralı bölümünün hükümden çıkarılarak, yerine "İzmir

32. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2022 tarih ve 2022/359 Esas ve 2022/383 Karar sayılı ilamıyla 5237 sayılı TCK’nın 191/1, 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl 1 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyetinin bulunması ve bu ilamda da sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp sanık hakkında 2. kez tekerrür hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşması nedeniyle, sanığa verilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca İKİNCİ KEZ MÜKERRİRLERE ÖZGÜ İNFAZ REJİMİNE GÖRE ÇEKTİRİLMESİNE, cezanın infazından sonra sanık hakkında DENETİMLİ SERBESTLİK TEDBİRİ UYGULANMASINA," ibaresinin eklenmesi,