Karar Özeti
10. Ceza Dairesi 2025/311 E. , 2025/4368 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/2285 E., 2020/2934 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması Hükümlü ve müdafiinin yokluğunda İstanbul Bölge A
Karar Detayı
10. Ceza Dairesi 2025/311 E. , 2025/4368 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/2285 E., 2020/2934 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması Hükümlü ve müdafiinin yokluğunda İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararının sanık müdafiine tebliğ edilmesine rağmen sanığa tebliğ edilmediği; sanık müdafiinin hükmü, 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde belirtilen on beş günlük yasal temyiz süresinden sonra, 25.01.2021 tarihinde temyiz ettiği gerekçesi ile dairemizin 06.06.2022 tarihli ve 2021/3792 Esas, 2022/7268 Karar sayılı kararı ile temyiz isteminin reddine karar verildiği, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.03.2023 tarihli ve 2022/6-599 Esas, 2023/192 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere sanığın yokluğunda verilmiş olan kararın sanığa da tebliğ edilmesinin gerektiği anlaşıldığından, hükümlünün 18.11.2021 tarihli temyiz isteğinin hükümlünün öğrenmesi üzerine ve yasal temyiz süresi içinde yapılmış olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyiz etmeye hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İstanbul Anadolu 12. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, İlişkindir. III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna ve delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2025 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: İstanbul Anadolu 12. Ağır Ceza Mahkemesinin uyuşturucu madde ticaretinden verdiği mahkûmiyete karşı istinaf, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince sanığın yokluğunda esastan reddedilmiş; karar müdafiye tebliğ edilmiş ancak sanığa tebliğ edilmemiştir. Daire önce 06.06.2022 tarihli kararıyla müdafiin 25.01.2021 tarihli temyizini on beş günlük süreden sonra yapıldığı gerekçesiyle reddetmiş, ancak sonradan hükümlünün 18.11.2021 tarihli temyizini öğrenme üzerine süresinde sayarak esasa girmiştir.
Hukuki İlke: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.03.2023 tarihli, 2022/6-599 E., 2023/192 K. sayılı kararında açıklandığı üzere, sanığın yokluğunda verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının yalnızca müdafiye değil sanığın kendisine de tebliği zorunludur; sanığa tebligat yapılmamışsa CMK 291/1'deki on beş günlük temyiz süresi işlemeye başlamaz ve sanığın kararı öğrenmesi üzerine yaptığı başvuru süresinde sayılır.
Uygulama Sonucu: Önceki temyiz ret kararına rağmen hükümlünün başvurusu süresinde kabul edilerek esastan inceleme yapılmış, sonuçta suç vasfı ve sübuta ilişkin takdirlerde isabetsizlik görülmeyerek hükmün onanmasına oy birliğiyle karar verilmiştir.
Dava Strateji Notu: Süre aşımı gerekçesiyle temyizi reddedilmiş dosyalarda tebligat zinciri mutlaka denetlenmelidir: yoklukta verilen karar sanığa tebliğ edilmemişse, sanığın öğrenme tarihine dayalı yeni bir temyiz dilekçesiyle kapanmış görünen kanun yolu yeniden açılabilir. Bu karar, usulden ret sonrası dahi dosyanın esas incelemesine döndürülebildiğini gösteren somut bir örnektir.