Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2025/3203 K.2025/6218

Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanık hakkında kurulan itiraza konu hükümde, tekerrüre esas alınan ilamın, infazının durdurulması ardından yapılan itiraz başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

11. Ceza Dairesi 09.06.2023 tarihli ve 2022/730 Esas, 2023/937 Karar sayılı ilamı ile 5271 sayılı CMK'nın 308/A maddesi uyarınca verilen karar üzerine 09.06.2023 tarihinde kesinleştiği, tekerrüre esas alınan ilamına kesinleşme tarihinin, itiraza konu suç tarihinden sonra olduğu, bu haliyle 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı belirtilerek, itirazın kabulü ile, Dairemizce verilen 03.10.2024 tarihli ve 2024/5786 Esas, 2024/23412 Karar sayılı kararın kaldırılmasına,

koşulları bulunmadığından tekerrür hükümlerine ilişkin uygulamanın hükümden çıkarılması suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Dairemizin 03.10.2024 tarihli ve 2024/5786 Esas, 2024/23412 Karar sayılı "hükmün düzeltilerek temyiz istemlerinin esastan reddine " ilişkin kararı ile, İlk Derece Mahkemesince ikinci kez tekerrüre esas alınan Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/519 Esas ve 2020/180 Karar sayılı ilamında birinci kez tekerrüre esas alınan Kahramanmaraş

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/188 Esas ve 2009/309 Karar sayılı ilamına konu suç tarihinde sanığın 18 yaşından küçük olduğu ve 5237 sayılı TCK'nın 58/5. maddesi uyarınca bu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı, ayrıca sanığın adli sicil kaydında ikinci kez tekerrüre esas alınabilecek başkaca ilamın da bulunmadığı anlaşıldığından, ikinci kez tekerrür hükümlerinin koşulları bulunmadığından, Kahramanmaraş

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/519 Esas ve 2020/180 Karar sayılı ilamının, birinci kez tekerrüre esas alınmak suretiyle hükmün düzeltilerek, temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmiştir. Dosya kapsamından, Dairemizin 03.10.2024 tarihli ve 2024/5786 Esas, 2024/23412 Karar sayılı kararı ile birinci kez tekerrüre esas alınan Kahramanmaraş

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/519 Esas ve 2020/180 Karar sayılı ilamının kesinleşme tarihinin, sanığın temyiz inceleme tarihindeki ve halihazırdaki adli sicil kayıtlarında "28.01.2022" olarak gösterildiği, UYAP üzerinden yapılan incelemede ise bu ilam yönünden 08.03.2022 tarihli ek karar ile Mahkemesince tekerrür hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının tespiti bakımından kanun yararına bozma yoluna gidilmesi için infazın durdurulmasına karar verildiği,

UYAP üzerindeki kesinleşme şerhlerinde ilamın kesinleşme tarihi "09.06.2023" olarak gösterilmekle birlikte, 5271 sayılı CMK'nın 308/a. maddesi uyarınca yapılan itiraz üzerine verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararın esas ve karar numarası belirtilmediğinden, kararın içeriğinin denetlenemediği anlaşılmıştır. İtiraz üzerine yapılan incelemede, Dairemizin 03.10.2024 tarihli ve 2024/5786 Esas, 2024/23412 Karar sayılı kararı ile birinci kez tekerrüre esas alınan Kahramanmaraş

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/519 Esas ve 2020/180 Karar sayılı ilamının, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 28.01.2022 tarihli ve 2020/1315 Esas, 2022/209 Karar sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun esastan reddi kararı ile kesinleştiği. 08.03.2022 tarihli ek karar ile infazın durdurulmasının ardından, 5271 sayılı CMK'nın 308/a. maddesi uyarınca yapılan itiraz üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

11. Ceza Dairesinin 09.06.2023 tarihli ve 2022/730 Esas, 2023/937 Karar sayılı ilamı ile, itirazın kabulü ile, 28.01.2022 tarihli kararın kaldırılmasına, söz konusu hükümde tekerrüre esas alınan ilama konu suç tarihinde sanığın 18 yaşından küçük olduğunun anlaşılması nedeniyle tekerrür hükümlerine ilişkin uygulamanın hükümden çıkarılmasına karar verilmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, bu kararın, itiraza konu suç tarihinden (28.08.2022) sonra 09.06.2023 tarihinde kesinleştiği, sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek başkaca ilamın da bulunmadığı anlaşıldığından,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne, Dairemizin 03.10.2024 tarihli ve 2024/5786 Esas, 2024/23412 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki tekerrür uygulamasının çıkartılması suretiyle hükmün düzeltilerek, temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

III. KARAR

A. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, B. 5271 sayılı CMK'nın 308/2. maddesi gereği Dairemizin 03.10.2024 tarihli ve 2024/5786 Esas, 2024/23412 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA, C. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, tekerrür uygulanmasına ilişkin "10-" ibareli bendin hükümden çıkarılması , Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep