Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2025/3328 K.2025/7809

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle. 1. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 2. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 3. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 4. Tutanakta imzası olan kolluk görevlilerinin tamamının mahkeme huzurunda dinlenilmemesi sebebiyle eksik inceleme yapıldığına, İlişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna ve eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların belirlenmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosya kapsamına göre yargılamanın sonucuna etki edecek nitelikte bir eksiklik olmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

1. İlk Derece Mahkemesi hükmünün müsadereye ilişkin kısmında suça konu uyuşturucu maddeler yanında şahit numunelerin de 5237 sayılı TCK'nın 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2. Sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanırken tekerrüre esas alınan İzmir

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/2632 Esas - 2021/2521 Karar sayılı ilamının aynı mahkemenin 26/12/2022 tarihli ek kararı ile infazın durdurulmasına karar verildiği dikkate alındığında bu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında birinci kez tekerrür uygulamasının şartlarını sağlayan Harran Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/258 esas - 2017/337 karar sayılı ilamının birinci kez tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş, bu hususların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA; bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

1. Müsadere ile ilgili bölümünde yer alan, "...adli emanetin" ibaresinden sonra gelmek üzere, "ve Ankara Jandarma Kriminal Laboratuvar Müdürlüğünce suça konu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunelerin" ibaresinin eklenmesi,

2. Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine "Harran Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2027 tarihli ve 2016/258 Esas, 2017/337 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 204/1. maddesi uyarınca hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezası nedeniyle, sanık hakkında hükmolunan cezanın TCK'nın 58. maddesinin 6 ve 7. fıkraları gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ibaresinin eklenilmesi, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,