Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2025/4346 K.2025/13232

Sanık hakkında kurulan hükmün yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle. 1. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 2. Adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine, 3. Eksik inceleme yapıldığına, İlişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı CMK’nın 280. maddesi; "(1) Bölge adliye mahkemesi, dosyayı ve dosyayla birlikte sunulmuş olan delilleri inceledikten sonra; a) İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, 303 maddenin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine,

b) Cumhuriyet savcısının istinaf yoluna başvurma nedenine uygun olarak mahkûmiyete konu suç için kanunda yazılı cezanın en alt derecesinin uygulanmasını uygun görmesi hâlinde, hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine, c) Başka bir araştırmaya ihtiyaç duyulmadan cezayı kaldıran veya cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsî sebeplere ya da şahsî cezasızlık sebeplerine bağlı olarak daha az ceza verilmesini veya ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesini gerektiren hâllerde, hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine,

d) Olayın daha fazla araştırılmasına ihtiyaç duyulmadan davanın reddine karar verilmesi veya güvenlik tedbirlerine ilişkin hatalı kararın düzeltilmesi gereken hâllerde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine, e) İlk derece mahkemesinin kararında 289. maddenin birinci fıkrasının (g) ve (h) bentleri hariç diğer bentlerinde belirtilen bir hukuka aykırılık nedeninin bulunması hâlinde hükmün bozulmasına ve dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesine veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği diğer bir ilk derece mahkemesine gönderilmesine,

f) Soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmediğinin veya önödeme ve uzlaştırma usulünün uygulanmadığının anlaşılması ya da davanın ilk derece mahkemesinde görülmekte olan bir dava ile birlikte yürütülmesinin zorunlu olması hâlinde hükmün bozulmasına ve dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesine veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği diğer bir ilk derece mahkemesine gönderilmesine, g) Diğer hâllerde, gerekli tedbirleri aldıktan sonra davanın yeniden görülmesine ve duruşma hazırlığı işlemlerine başlanmasına, Karar verir.

(2) Duruşma sonunda bölge adliye mahkemesi istinaf başvurusunu esastan reddeder veya ilk derece mahkemesi hükmünü kaldırarak yeniden hüküm kurar. (3) Birinci ve ikinci fıkra uyarınca verilen kararların sanık lehine olması hâlinde, bu hususların istinaf isteminde bulunmamış olan diğer sanıklara da uygulanma olanağı varsa bu sanıklar da istinaf isteminde bulunmuşcasına verilen kararlardan yararlanırlar." şeklindedir.

Buna göre, bölge adliye mahkemesi ceza daireleri dosyayı ve dosyayla birlikte sunulmuş olan delilleri inceledikten sonra "istinaf başvurusunun esastan reddine", "düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine", "hükmün bozulmasına" ve "davanın yeniden görülmesine" karar verebilecektir. Ayrıca 5271 sayılı CMK’nın 217/1. maddesine göre de hâkim, duruşmada getirilmiş ve huzurda tartışılmış delillere dayanabilir.

5271 sayılı CMK’nın 280. maddesine göre bölge adliye mahkemesi, dosyayı ve dosyayla birlikte sunulmuş olan delilleri inceledikten sonra delillerde bir eksiklik olmadığını tespit etmesi halinde istinaf başvurusunun esastan reddine veya istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilebilecektir.

İlk derece mahkemesince dosyaya alınmamış bir delilin getirtilmesi ve bu delille birlikte karar verilmesi gerektiği durumlarda bölge adliye mahkemesi ceza dairesince duruşma açılmasına karar verilmesi, tarafların bu delile karşı diyecekleri sorulup, huzurda tartışılıp karar verilmesi 5271 sayılı CMK'nın amir hükümleri gereği olduğu gibi adil yargılanma ilkesinin bir sonucudur.

Somut olayda, sanığın üstünde bulunan uyuşturucu maddelerin aranmasına dayanak olduğu kabul edilen, İstanbul Anadolu 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 2023/7486 D.İş sayılı önleme kararı, istinaf incelemesi aşamasında müzekkere ile getirtilip dosya içerisine alınarak duruşmalı inceleme yapılmadan hükmün istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Anılan önleme arama kararı dosya içerisine alınıp sanık bundan haberdar edilmeden yeni delile rağmen duruşma açılıp tartışılmadan ve sanığa diyeceği sorulmadan 5271 sayılı CMK’nın 217. ve 280. maddelerine aykırı ve savunma hakkını kısıtlar şekilde istinaf isteminin reddine karar verilmesi, Kabule göre.

Sanığın mahkemedeki savunmasında, ''... olay tarihinde, telefonumda ... olarak kayıtlı Türkmenistan asıllı ... adlı şahsı, uyuşturucu madde almak amacıyla, whatsapp üzerinden sesli arama ile aradım'' şeklindeki beyanı ve sanığa ait telefonun incelenmesi neticesinde düzenlenen telefon inceleme raporunda ''...'' olarak kayıtlı şahısla olay günü whatsapp arama kaydının bulunması karşısında.

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 192/3. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılıp hukuki durumunun belirlenmesinin gerektiğinin gözetilmemesi, Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR