Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2025/5003 K.2025/14367

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bakırköy 18. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiininin temyiz sebepleri özetle. 1. Arama kararının usulsüz olduğuna, 2. Savunma hakkının ihlal edildiğine, 3. 188/4-a maddesinin uygulanmaması gerektiğine, 4. Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 5. Cezalandırılması için yeterli delil bulunmadığına, 6. 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanması gerektiğine, İlişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ve sübutuna delillerin değerlendirilmesine, sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasına, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesinin uygulanmasına, arama kararının usulüne uygun olduğu, ektin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak.

Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine ve taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği" ihtarı yerine ''hapse çevrilebileceğine'' karar vererek 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine aykırı davranılması,

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

16. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, Adli para cezasının 5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddesi gereğince taksitlendirilmesine dair fıkrasında "taksitlerden birinin ödenmemesi halinde diğerlerinin de tamamının tahsil edileceği" ibaresinden sonra gelmek üzere ''ödenmeyen para cezasının hapse çevrilebileceği'' ibaresinin çıkartılarak yerine "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ibaresinin eklenmesi,